เทคโนโลยีสารสนเทศทางภูมิศาสตร์ ได้ถูกนำมาประยุกต์ใช้ในการเฝ้าติดตามและแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อมมากมาย การวิจัยครั้งนี้ได้เสนอแนวทางใน กาประยุกต์ใช้ระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์ ในการหาพื้นทีที่ได้รับผลกระทบจากก๊าซซับเฟอร์ไดออกไซด์ที่ปล่อยออกมาจากปล่องโรงไฟฟ้าแม่เมาะ เป็นการศึกษาขั้นตอนการนำเข้าข้อมูลแผนที่ การวิเคราะห์และการแสดงผล ตลอดจนการเปรียบเทียบผลการวิเคราะห์ การวิจัยได้เลือกใช้ MathematicalModel ของการเคลื่อนที่ของอากาศที่ออกมาจากปล่องแบบของเกาส์ แต่ไม่ได้มุ่งเน้นที่จะพิสูจน์ความถูกต้องของโมเดลดังกล่าว ในการวิจัยได้เสนอวิธีการนำเข้าข้อมูลด้วยการ Digtize แผนที่และการ Digitize รูปถ่ายทางอากาศ ร่วมกับการสำรวจด้วยเครื่องรับสัญญาณดาวเทียมระบบ Global positioningSystem (GPS) ในการปรับปรุงข้อมูลแผนที่ การวิเคราะห์ข้อมูลได้ใช้วิธีการสร้างรูปทรงสามมิติของพื้นดิน ในรูปแบบ Digital Elevation Model แล้วแทนค่าในโมเดลของเกาส์ เพื่อหาค่าปริมาณความเข้มข้นของซัลเฟอร์ไดออกไซด์ที่จุดพิกัดนั้น ๆ ในการแสดงผลได้แบ่งแยกพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบตามความเข้มข้นโดยถือตามมาตรฐานของกระทรวงวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม เป็น 3 พื้นที่ คือ พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบรุนแรง มีปริมาณความเข้มข้นมากกว่า 1,300 ไมโครกรัม/ลูกบาศก์เมตร พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบปานกลางมีปริมาณความเข้มข้นระหว่าง 300-1,300 ไมโครกรัม/ลูกบาศก์เมตร และพื้นที่ที่ ได้รับผลกระทบน้อย มีปริมาณความเข้มข้นน้อยกว่า 300 ไมโครกรัม/ลูกบาศก์เมตร ทำการเขียนแผนที่แสดงผลการวิเคราะห์แยกสีตามความเข้มข้นที่แบ่ง การวิจัยครั้งนี้ประสบผลสำเร็จในการนำเข้าข้อมูลเพื่อการปรับปรุง แผนที่ การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โมเดลอากาศอย่างง่าย และการนำเสนอ ผลการวิเคราะห์ ผลจากการวิเคราะห์อาจไม่ตรงกับค่าที่ได้จากการวัดจริง เป็นเพราะว่าข้อมูลนำเข้าเป็นข้อมูลรายเฉลี่ยรายวัน ซึ่งมีช่วงกว้างมากอีกทั้งโมเดลการเคลื่อนที่ของอากาศที่ใช้อาจไมีเหมาะสมกับสภาพพื้นที่แม่เมาะ อย่างไรก็ตาม ถ้าได้มีการใช้โมเดลการเคลื่อนที่ของอากาศที่ถูกต้องในการวิ จัยครั้งนี้ จะสามารถ ทำให้ได้ผลการวิจัยที่ถูกต้องยิ่งขึ้น