การวิจัยนี้เป็นการศึกษาความสามารถในการทำลายฤทธิ์ตะกอนโลหะหนัก จากการบำบัดน้ำเสียซีโอดีโดยการทำให้เป็นก้อนด้วยปูนซีเมนต์และเถ้าลอยลิกไนต์ ศึกษาปัจจัยต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องและทดสอบคุณสมบัติทางกายภาพของตะกอนโลหะหนักที่ผ่านการทำให้เป็นก้อน ได้แก่ กำลังรับแรงอัดความหนาแน่นและความให้ซึมได้ ทดสอบการชะละลายของโลหะหนัก ได้แก่ปรอท โครเมี่ยม และเหล็ก รวมทั้งหาประสิทธิภาพในการลดการถูกชะละลายโลหะหนักและประมาณค่าใช้จ่ายของวัสดุประสานที่ใช้ในการทำให้เป็นก้อน จากผลการทดลองพบว่า การทำให้เป็นก้อนโดยใช้ปูนซีเมนต์ผสมเถ้า ลอยลิกไนต์ในอัตราส่วนร้อยละ 0 และ 50 เป็นวัสดุประสาน ใช้อัตราส่วนผสมตะกอนโลหะหนักต่อวัสดุประสาน 0.25 อัตราส่วนผสมน้ำต่อวัสดุประสาน0.5 และระยะเวลาบ่ม 28 วัน จะทำให้คุณสมบัติทางกายภาพของตัวอย่างมีค่าอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานสิ่งปฏิกูลที่ผ่านการทำให้เป็นก้อนของกรมโรงงานอุตสาหกรรมสำหรับการทดสอบการชะละลายโลหะหนักนั้น พบว่า ความเข้มข้นของปรอทในน้ำสกัดมีค่าสูงจัดอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานสารพิษของกรมโรงงาน อุตสาหกรรม ในขณะที่โครเมี่ยมมีค่าต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐานดังกล่าวและเหล็ก มีค่าต่ำมาก ปูนซีเมนตผ์สมเถ้าลอยลิกไนต์ร้อยละ 50 เป็นวัสดุประสานที่มีประสิทธิภาพในการลดการถูกชะละลายโลหะหนักได้ดีกว่าปูนซีเมนต์ล้วน กล่าวคือมีประสิทธิภาพในการลดการถูกชะละลายของ ปรอท โครเมี่ยม และเหล็ก30.7, 50 และ 90% ตามลำดับ และค่าใช้จ่ายของวัสดุประสานที่ใช้ใน การทำให้เป็นก้อนมีค่า 3600 บาทต่อตันของตะกอนโลหะหนักแห้ง