งานทดลองวิจัยนี้เป็นการศึกษาถึงการนำเอาเมล็ดมะรุมมาใช้เป็นสารโคแอกกูแลนต์และโคแอกกูแลนต์เอต สำหรับการกำจัดความขุ่นในกระบวนการโคแอกกูเลชั่น การทดลองวิจัยกระทำเพื่อทดสอบประสิทธิภาพของการเป็นโคแอกกูแลนต์และโคแอกกูแลนต์เอดของเมล็ดมะรุม นอกจากนี้ยังทำการศึกษาเพื่อหาวิธีการที่เหมาะสมเพื่อเตรียมโคแอกกูแลนต์จากเมล็ดมะรุม ที่จะทำให้เกิดประสิทธิภาพมากที่สุด วิธีการที่ใช้ในการทดลองคือวิธีจาร์เทสต์ น้ำดิบที่ใช้ในการทดลองเป็นน้ำขุ่นสังเคราะห์จากดินคาโอลีน ที่มีค่าความขุ่น20 50 100 200 และ 300 เอ็นทียู นอกจากนี้ยังใช้น้ำดิบธรรมชาติจาก 2 แหล่งคือ น้ำดิบจากคลองประปาและแม่น้ำนครชัยศรี โคแอกกูแลนต์จากเมล็ดมะรุมเตรียมได้จากการนำเมล็ดมะรุมจากฝัก แห้งมาบดให้แห้ง หลังจากนั้นละลายด้วยตัวทำละลาย ในการทดลองนี้ใช้ตัวทำ ละลาย 4 ชนิด คือ น้ำ กรดไฮโดรคลอริก 0.05 นอร์มอล โซเดียมคาร์บอ เนต 0.05 นอร์มอล และโซเดียมไฮดรอกไซด์ 0.05 นอร์มอล พบว่าตัวทำ ละลายทั้ง 4 ชนิดไม่สามารถละลายเมล็ดมะรุมได้หมด โคแอกกูแลนต์จากเมล็ดมะรุมที่ได้จึงอยู่ในรูปของสารแขวนลอย จากการทดสอบประสิทธิภาพของการใช้เมล็ดมะรุมเป็นโคแอกกูแลนต์ พบว่าไม่สามารถใช้เมล็ดมะรุมเป็นโคแอกกูแลนต์เพียงอย่างเดียวได้ แม้ว่าจะ สามารถลดความขุ่นได้ 40-90 เปอร์เซนต์ แต่ค่าความขุ่นตกค้างที่ได้ยังมีค่า สูง นอกจากนี้ปริมาณที่ต้องเติมก็นับว่าสูงมาก สำหรับการใช้เมล็ดมะรุมร่วม กับสารส้มจะให้ประสิทธิภาพสูงกว่าการใช้เมล็ดมะรุมเพียงอย่างเดียวโดยให้ค่าความขุ่นตกค้างต่ำกว่า 10 เอ็นทียูได้ จากการทดลองพบว่าการเติมเมล็ดมะรุมก่อนเติมสารส้มให้ประสิทธิภาพดีกว่าการเติมสารส้มก่อนเมล็ดมะรุมนอกจากนี้ยังพบว่าตัวทำละลายที่เหมาะสมสำหรับใช้เตรียมสารโคแอกกูแลนต์จากเมล็ดมะรุม คือ กรดไฮโดรคลอริก เพราะจะใช้ในปริมาณที่น้อยที่สุดแต่ให้ประสิทธิภาพสูงที่สุดรองลงมาคือ โซเดียมคาร์บอเนต โซเดียมไฮดรอกไซด์และน้ำตามลำดับ