การวิจัยครั้งนี้ เป็นการศึกษาการกำจัดสารประกอบของปรอทโดยการดูดซับ การทดลองทำในเครื่องปฏิกรณ์แบบแบทซ์ ที่ความดัน 200 ปอนด์ต่อ ตารางนิ้ว และอุณหภูมิในช่วง 30 องศาเซลเซียสถึง 75 องศาเซลเซียสเมอร์คิวริคคลอไรด์ ฟีนิลเมอร์คิวริคอะซีเตรท และไดพีนิลเมอร์คิวรีเป็นสารประกอบตัวอย่างของปรอทที่ปรากฏอยู่ในปิโตรเลียม เมอร์คิวริคคลอไรด์ เป็นสารประกอบอนินทรีย์ในขณะที่พีนิลเมอร์คิวริคอะซีเตทและไดพีนิลเมอร์คิวรีเป็นตัวแทนของสารประกอบโลหะอินทรีย์ เติมสารประกอบของปรอทเหล่านี้ลงในโทลูอีนเพื่อให้ได้สารละลายที่มีปรอทในปริมาณ 1000 ไมโครกรัม ต่อลิตร ตัวดูดซับคือ อะลูมินา คอบเปอร์บนอะลูมินา ซิงค์บนอะลูมินา และคอบเปอร์ซิงค์บนอะลูมินา ตัวดูดซับเหล่านี้เตรียมโดยวิธีการเคลือบฝังแบบแห้ง อะลูมินาผ่านการเคลือบฝังด้วยสารละลายคอบเปอร์ไนเตรทเพื่อเตรียมเป็นคอบเปอร์บนอะลูมินา และด้วยสารละลายซิงค์ไนเตรทเพื่อเตรียมเป็นซิงค์บนอะลูมินา ปริมาณของคอบเปอร์และซิงค์เท่ากับ 2.5 เปอร์เซนต์ และ 5.0 เปอร์เซนต์ โดยน้ำหนักของโลหะแต่ละตัว คอปเปอร์ซิงค์บนอะลูมินา เตรียมโดยการเคลือบฝังซิงค์ไนเตรทแล้วตามด้วยคอบเปอร์ไนเตรท ปริมาณ โลหะทั้งหมดในคอบเปอร์ซิงค์บนอะลูมินามีค่าคงที่เท่ากับ 5.0 เปอร์เซนต์โดยน้ำหนักและอัตราส่วนโดยน้ำหนักของคอบเปอร์ต่อซิงค์เท่ากับ 1 ต่อ 1 จากผลการทดลองพบว่า การกำจัดปรอทขึ้นกับอุณหภูมิอย่างเด่นชัดแต่ ไม่ขึ้นกับความดัน ยิ่งไปกว่านั้นยังขึ้นอยู่กับธรรมชาติของชนิดของสารประกอบปรอทด้วย ประสิทธิภาพของตัวดูดซับต่อการกำจัดปรอทเรียงตามลำดับดังนี้ตัวดูดซับคอบเปอร์ > ตัวดูดซับคอบเปอร์ซิงค์ > ตัวดูดซับซิงค์ > ตัวดูดซับอะลูมินา การดูดซับของเมอร์คิวริคคลอไรด์บนตัวดูดซับอะลูมินาเป็นการดูดซับทางกายภาพแต่การดูดซับของฟีนิลเมอร์คิวรีอะซีเตทและไดฟีนิลเมอร์คิวรีเป็นการดูดซับทางเคมี ประสิทธิของตัวดูดซับคอบเปอร์เพิ่มขึ้นตามปริมาณคอบเปอร์ที่เพิ่มขึ้น ในขณะที่ประสิทธิภาพของตัวดูดซับซิงค์เปลี่ยนแปลงไปตามชนิดของสารประกอบของปรอท ประสิทธิภาพของคอบเปอร์ซิงค์บนอะลูมินาต่อการกำจัดปรอทเพิ่มขึ้นตามอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้น การกำจัดสารประกอบของปรอทเรียงตามลำดับดังนี้ เมอร์คิวริคคลอไรด์ > ฟีนิลเมอร์คิวริคอะซีเตท >ไดฟีนิลเมอร์คิวรี