การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษา และเปรียบเทียบมโนทัศน์และ การปฏิบัติเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมของอาจารย์ในวิทยาลัยครูตามตัวแปรเพศ ผู้วิจัย ได้สร้างแบบสอบถามครอบคลุมปัญหา สิ่งแวดล้อมในด้าน ดิน น้ำ พลังงาน ป่า ไม้ เสียง สารพิษ ขยะมูลฝอย และอากาศ ผู้วิจัยสร้างแบบสอบถามไปยัง อาจารย์วิทยาลัยครูที่ไม่ได้สอนวิชาเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม จำนวน 450 คน ได้ รับแบบสอบถามคืน 405 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 90.00 ผู้วิจัยได้นำแบบสอบถามมาวิเคราะห์ข้อมูล โดยหาค่าร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิต ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและทดสอบความแตกต่างด้วยค่า "ที" (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1. อาจารย์วิทยาลัยครูมีมโนทัศน์เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมโดยรวมอยู่ในระ ดับดี (2.50-3.49) แยกเป็นรายด้านพบว่า อาจารย์วิทยาลัยครูมีมโนทัศน์ทั่ว ไปอยู่ในระดับดีมาก (3.50-4.00) ส่วนมโนทัศน์ด้านการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ และด้านผลกระทบต่อสุขภาพอยู่ในระดับดี (2.50-3.49) สำหรับรายข้อที่อาจารย์มีมโนทัศน์ดีมาก (3.50-4.00) ได้แก่ ข้อที่เกี่ยวกับการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติป่าไม้ 2. อาจารย์วิทยาลัยครูมีการปฏิบัติเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมโดยรวมและแยกเป็นรายด้านอยู่ในระดับดี (2.50-3.49) สำหรับข้อที่อาจารย์มีการปฏิบัติอยู่ในระดับพอใช้ (1.50-2.49) ได้แก่ อนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติเรื่องการร่วมกิจกรรมโครงการปลูกต้นไม้ในชุมชนและด้านผลกระทบต่อสุข ภาพเรื่องการกำจัดขยะโดยการฝังกลบ และใช้ถุงพลาสติกบรรจุอาหาร 3. อาจารย์ชายและอาจารย์หญิงมีมโนทัศน์และการปฏิบัติเกี่ยวกับสิ่ง แวดล้อมด้านผลกระทบต่อสุขภาพ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 โดยอาจารย์หญิงมีมโนทัศน์และการปฏิบัติเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมดีกว่าอา จารย์ชาย 4. อาจารย์ชาย และอาจารย์หญิงมีมโนทัศน์ และการปฏิบัติเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมโดยรวม ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05