การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเข้าใจในการฟังภาษา ไทยของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ในโรงเรียนที่มีขนาดใหญ่พิเศษใหญ่ กลาง และเล็ก สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ กรุงเทพมหานคร ตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการวิจัย เป็นนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น จำนวน 850 คน จาก 17 โรงเรียน ซึ่งเป็นโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษ8 โรงเรียนโรงเรียนขนาดใหญ่ 17 โรงเรียน และโรงเรียนขนาดกลางและเล็ก 2 โรงเรียน โดยใช้วิธีสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือแบบทดสอบความเข้าใจในการฟังภาษาไทย ซึ่งผู้วิจัยสร้างขึ้นเอง และนำคะแนนที่ได้จากการสอบมาวิเคราะห์หาค่ามัชฌิมเลขคณิตและค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1. นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นมีค่ามัชฌิมเลขคณิตของความเข้า ใจในการฟังภาษาไทยต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนด คือ ร้อยละ 75 2. ค่ามัชฌิมเลขคณิตของความเข้าใจในการฟังภาษาไทยของนักเรียนแต่ละชั้น จากคะแนนเต็ม ระดับละ 30 คะแนน มีดังนี้ 2.1 ค่ามัชฌิมเลขคณิตของความเข้าใจในการฟังภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ตั้งแต่ระดับที่ 1-3 มีค่าเท่ากับ 16.48,16.38 และ 17.16 ตามลำดับ 2.2 ค่ามัชฌิมเลขคณิตของความเข้าใจในการฟังภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ตั้งแต่ระดับที่ 1-3 มีค่าเท่ากับ 17.21,16.99 และ 18.30 ตามลำดับ 2.3 ค่ามัชฌิมเลขคณิตของความเข้าใจในการฟังภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ตั้งแต่ระดับที่ 1-3 มีค่าเท่ากับ 17.17,16.83 และ 18.07 ตามลำดับ 3. ค่ามัชฌิมเลขคณิตของความเข้าใจในการฟังภาษาไทยของนักเรียนในโรงเรียนแต่ละขนาด จากคะแนนเต็มระดับละ 30 คะแนน มีดังนี้ 3.1 ค่ามัชฌิมเลขคณิตของความเข้าใจในการฟังภาษาของนักเรียนโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษ ตั้งแต่ระดับที่ 1-3 มีค่าเท่ากับ 17.14,17.01 และ 18.08 ตามลำดับ 3.2 ค่ามัชฌิมเลขคณิตของความเข้าใจในการฟังภาษาไทยของนักเรียนโรงเรียนขนาดใหญ่ ตั้งแต่ระดับ 1-3 มีค่าเท่ากับ 16.75,16.42 และ 17.75 ตามลำดับ 3.3 ค่ามัชฌิมเลขคณิตของความเข้าใจในการฟังภาษาไทยของนักเรียนโรงเรียนขนาดกลางและเล็ก ตั้งแต่ระดับที่ 1-3 มีค่าเท่ากับ17.06, 16.91 และ 18.08 ตามลำดับ