การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาการเปิดรับข่าวสารความรู้ เรื่องสิ่งเสพติดและการป้องกันสิ่งเสพติดจากสื่อมวลชนและสื่อบุคคล ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ ในเขตอำเภอเมืองจังหวัดเชียงใหม่ พร้อมทั้งศึกษาปัจจัยต่าง ๆ ที่มีอิทธิพลต่อการเปิดรับข่าวสารความรู้และความเข้าใจเรื่องสิ่งเสพติดและการป้องกันสิ่งเสพติดของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ผลการวิจัยพบว่า ในด้านการเปิดรับเนื้อหาเรื่องสิ่งเสพติดจากสื่อมวลชนนั้น นักเรียนส่วนใหญ่เปิดรับจากสื่อมวลชนทุกประเภทบ่อยพอสมควร และมีระดับความรู้ความเข้าใจพอสมควร ซึ่งประเภทเนื้อหาที่เข้าใจมากที่สุดคือวิธีป้องกันสิ่งเสพติด รองลงมาคือ อันตรายของสิ่งเสพติด ชนิด/ประเภทของสิ่งเสพติดลักษณะของผู้ติดสิ่งเสพติด และเข้าใจน้อยที่สุดคือ ความหมายของสิ่งเสพติด ในด้านสื่อบุคคลพบว่า ผู้ที่สนทนาเรื่องสิ่งเสพติดและการป้องกันสิ่งเสพติดมากที่สุดคือ ครู/อาจารย์ รองลงมาคือมารดาและเพื่อนสนิทและผู้ที่ทำให้เข้าใจมากที่สุดคือ ครู/อาจารย์ และเมื่อทำการทดสอบสมมติฐานในการวิจัย ได้ผลดังนี้ 1. นักเรียนหญิงและนักเรียนชายมีระดับความรู้ความเข้าใจเรื่องสิ่ง เสพติดและการป้องกันสิ่งเสพติดแตกต่างกัน โดยพบว่า นักเรียนหญิงมีคะแนน เฉลี่ยสูงกว่านักเรียนชาย 2. นักเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1,2 และ 3 มีระดับความรู้ความเข้าใจเรื่องสิ่งเสพติดและการป้องกันสิ่งเสพติดแตกต่างกัน และเมื่อพิจารณา เปรียบเทียบระหว่างกลุ่ม พบว่า นักเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 และ 2 มีคะแนนเฉลี่ยสูงกว่านักเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 3. การเปิดรับข่าวสารความรู้เรื่องสิ่งเสพติดและการป้องกันสิ่งเสพติดจากสื่อมวลชนของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น มีความสัมพันธ์กับระดับความรู้ความเข้าใจเรื่องสิ่งเสพติดและการป้องกันสิ่งเสพติด 4. บุคคลที่สนทนาเรื่องสิ่งเสพติดและการป้องกันสิ่งเสพติดกับนักเรียนมากที่สุด มักจะเป็นบุคคลที่ทำให้นักเรียนเข้าใจเรื่องสิ่งเสพติดและการป้องกันสิ่งเสพติดมากที่สุด ซึ่งพบว่า บุคคลดังกล่าว คือครู/อาจารย์นั่นเอง