การวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาปฏิสัมพันธ์ของจำนวนช่วงกับประเภทของคำตรงกลางที่มีต่อการเลือกตอบคำตรงกลางในมาตรประมาณค่าเมื่อกำหนดจำนวนช่วงกับประเภทของคำตรงกลางต่างกันกลุ่มตัวอย่างเป็นครู- อาจารย์ในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ กรุงเทพมหานคร จำนวน 342 คน ใช้แบบสอบถามความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพพจน์ของครูเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าสถิติภาคบรรยาย และวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบ 3 x 3ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. มีปฏิสัมพันธ์ของจำนวนช่วงกับประเภทของคำตรงกลางต่อการเลือกตอบคำตรงกลางในมาตรประมาณค่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2. เมื่อจำนวนช่วงเป็น 3 ช่วง การเลือกตอบคำตรงกลางของแบบ 3 ช่วง-เป็นกลางและ 3 ช่วง-ไม่แน่ใจสูงกว่าแบบ 3 ช่วง-ไม่มี่ความคิดเห็น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. เมื่อจำนวนช่วงเป็น 5 ช่วง การเลือกตอบคำตรงกลางของแบบ 5 ช่วง-เป็นกลางและ 5 ช่วง-ไม่แน่ใจสูงกว่าแบบ 5 ช่วง-ไม่มีความคิดเห็น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. เมื่อจำนวนช่วงเป็น 7 ช่วง การเลือกตอบคำตรงกลางไม่แตกต่าง กัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 5. เมื่อประเภทของคำตรงกลางเป็นคำว่า "เป็นกลาง" การเลือก ตอบคำตรงกลางของแบบ 3 ช่วง-เป็นกลางสูงกว่าแบบ 5 ช่วง-เป็นกลางและ 7 ช่วง-เป็นกลาง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 6. เมื่อประเภทของคำตรงกลางเป็นคำว่า "ไม่แน่ใจ" การเลือกตอบคำตรงกลางของแบบ 3 ช่วง-ไม่แน่ใจสูงกว่าแบบ 7 ช่วง-ไม่แน่ใจอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 7. เมื่อประเภทของคำตรงกลางเป็นคำว่า "ไม่มีความคิดเห็น"การเลือกตอบคำตรงกลางไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05