การวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาแนวทางใช้พืชพรรณในการพัฒนาสภาพแวดล้อมเมืองโดยเฉพาะบริเวณถนนซึ่งเป็นแหล่งที่พบปัญหาสภาพแวดล้อมที่สำคัญ ดังนั้น บริเวณทางเดินเท้าและเกาะกลางถนน จึงถูกเลือกเป็นพื้นที่ศึกษาเพื่อหาแนวทางการใช้ที่เหมาะสม โดยแนวทางการพัฒนานั้น เน้นในเรื่องการลดมลภาวะและปรับปรุงใช้พืชพรรณในเมือง การศึกษาเริ่มต้นจากการพิจารณาภาพรวมของปัญหาสภาวะแวดล้อมของกรุง เทพฯ และปัญหาการใช้พืชพรรณในเมือง หาเกณฑ์ในการเลือกพื้นที่ศึกษา ออกแบบสำรวจการใช้พืชพรรณ โดยพื้นที่ศึกษาได้แก่ ถนนสีลม ถนนราษฎร์บูรณะถนนสุขาภิบาล1 และถนนราชดำเนินกลาง ซึ่งเป็นตัวแทนของย่านพานิชกรรม ย่านอุตสาหกรรมย่านที่พักอาศัยและย่านอนุรักษ์ในกรุงเทพมหานคร หลังจากนั้นจึงวิเคราะห์และสรุปสภาพปัจจุบันของการใช้พืชพรรณและปัญหาที่พบในพื้นที่ศึกษาโดยพบว่ามีปัจจัยที่ เกี่ยวข้อง 6 ประการ ได้แก่ ระบบทางเดินทาง ระบบสาธารณูปโภค ระดับมลพิษระยะต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องปริมาณคนเดินเท้า และลักษณะอาคารประชิด ผลของการวิจัยพบว่า ในแต่ละพื้นที่ศึกษามีสภาพแวดล้อมและระดับของมลภาวะที่แตกต่างกัน จึงส่งผลให้แนวทางการใช้พืชพรรณนั้นแตกต่างกันด้วย นอกจากนี้ ยังมีข้อพิจารณาอื่น ๆ ได้แก่ คุณลักษณะของพื้นที่ รูปแบบการดำเนินชีวิตของคนในพื้นที่วิกฤตภาวะ ความเป็นไปได้ในการพัฒนา และโครงสร้างการบริหาร ต่างมีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับการวางแผนการใช้พืชพรรณในสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ของเมือง เช่นกัน