ปัญหาของการให้สินเชื่อเพื่อที่อยู่อาศัยของสถาบันการเงินในปัจจุบัน เกิดขึ้นเนื่องจากความไม่สมดุลย์ระหว่างผู้ต้องการใช้สินเชื่อและผู้ให้สินเชื่อ (สถาบันการเงิน) อันเนื่องมาจากความสามารถในการให้สินเชื่อของสถาบัน การเงินถูกจำกัด ปัญหาเหล่านี้ได้เกิดขึ้นเกือบทุกประเทศ ซึ่ง ณ ปัจจุบันได้มี การแก้ไขปัญหาเหล่านี้โดยวิธีการแปลงสัญญากู้ซึ่งมีสัญญาจำนองมาเป็นหลักประกัน โดยสถาบันการเงินจะนำมูลหนี้จำนองของตนมาเป็นประกันในหลักทรัพย์หรืออาจจำหน่ายมูลหนี้จำนองเหล่านั้นให้แก่นิติบุคคลอื่น เพื่อที่นิติบุคคลนั้นจะนำ ไปเป็นประกันในการออกหลักทรัพย์ แต่ทั้งนี้ การที่นำรูปแบบของธุรกรรมในต่างประเทศมาเป็นแบบอย่างจะต้องพิจารณาถึงความพร้อมของประเทศ ซึ่งรวมไปถึงกฎหมายที่บังคมใช้ในปัจจุบันองค์กรต่าง ๆ ที่จะมามีส่วนเกี่ยวข้อง ปัญหากฎหมายของไทยที่เกี่ยวกับธุรกรรมประเภทนี้ได้แก่ การจำหน่ายมูลหนี้จำนองของสถาบันการเงินตามกฎหมายไทย ซึ่งสามารถทำได้สองวิธีคือ การโอนสิทธิเรียกร้องหรือการแปลงหนี้ใหม่ โดยมีความแตกต่างกัน ทั้งวิธีการและผลแห่งกฎหมาย ซึ่งหากพิจารณาลักษณะที่แตกต่างเหล่านี้ไม่ชัดแจ้งหรือไม่เข้าใจในลักษณะที่แตกต่างกันนี้ อาจจะทำให้เกิดความผิดพลาดใน การนำมาใช้ นอกจากนี้การประกอบกิจการของนิติบุคคลผู้รับซื้อมูลหนี้จำนอง เพื่อเป็นประกันในการออกและเสนอขายหลักทรัพย์ต่อประชาชน อาจจะเข้าข่ายการประกอบกิจการเยี่ยงสถาบันการเงิน อีกทั้งกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับหลักทรัพย์ในปัจจุบันไม่เอื้ออำนวยต่อการออกหลักทรัพย์ประเภทนี้ ดังนั้น วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงมุ่งหมายที่จะให้ทราบแนวคิดและประโยชน์ ในการประยุกต์ใช้เพื่อการพัฒนาหลักทรัพย์ประเภทนี้ และเพื่อชี้ให้เห็นถึงปัญหากฎหมายที่อาจจะเกิดขึ้นจากการนำธุรกรรมประเภทนี้มาประยุกต์ใช้ และมุ่งหมายที่จะเสนอแนวทางที่เหมาะสมในการแก้ไข เพื่อปรับปรุงกฎหมายที่เป็น อุปสรรคหรืออาจจะเป็นข้อมูลเบื้องต้นสำหรับการค้นคว้าวิจัยในอนาคต