คอนกรีตกำลังสูงนำมาใช้ในงานก่อสร้างอย่างแพร่หลาย เนื่องจากมีคุณสมบัติเชิงกลที่สามารถปรับปรุงพฤติกรรมทางโครงสร้างให้ดีขึ้นในเกือบทุกกรณี อย่างไรก็ตาม มาตรฐานการออกแบบในปัจจุบันยังครอบคลุมไม่ถึงโดยจะพิจารณาเฉพาะคอนกรีตที่มีกำลังอัดต่ำกว่า 550 กก./ซม.('2) เท่านั้นดังนั้น การคำนวณออกแบบชิ้นส่วนโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กที่ทำด้วยคอนกรีตกำลังสูงอาจจะให้ผลคลาดเคลื่อนได้ ในงานวิจัยนี้ได้ศึกษาเปรียบเทียบพฤติกรรมการกระจายหน่วยแรงอัดบนหน้าตัดจากผลทดสอบหลายแหล่งด้วยการวิเคราะห์เชิงพฤติกรรมทางโครงสร้าง และกำหนดรูปแบบความสัมพันธ์ระหว่างหน่วยแรงกับความเครียดที่สามารถใช้ได้ทั้งในกลุ่มคอนกรีตกำลังปกติและในกลุ่มคอนกรีตกำลังสูง ซึ่งสามารถใช้คำนวณออกแบบหรือทำนายพฤติกรรมได้ทั้งในสภาวะกำลังประลัยและสภาวะการใช้งาน ในส่วนของกำลังประลัยจะพิจารณาถึงแรงดัด,แรงเฉือน, แรงอัด, และแรงยึดเหนี่ยว ส่วนการใช้งานจะพิจารณาถึง การโก่งตัว,และรอย แตกร้าว ทั้งนี้ จะเปรียบเทียบกับมาตรฐานการออกแบบตาม ACI 318-89ในทุกประเด็น จากผลการศึกษาพบว่า กราฟความสัมพันธ์ระหว่างหน่วยแรงกับความเครียดในคอนกรีตกำลังสูงจะมีพฤติกรรมที่แตกต่างจากคอนกรีตกำลังปกติ ที่ค่าความเครียดที่หน่วยแรงสูงสุดจะเพิ่มมากขึ้นตามกำลังคอนกรีต แต่ค่าความเครียดสูงสุดจะมีค่าเกือบคงที่ประมาณ 0.003 การวิจัยนี้ได้กำหนดค่าความเครียดที่หน่วยแรงสูงสุดอันนี้เป็นรูปของสมการ และได้ปรับปรุงกราฟความสัมพันธ์ระหว่างกำลังกับความเครียดของ Hognestad เพื่อใช้คำนวณกำลังของชิ้นส่วนโครงสร้างสำหรับชิ้นส่วนรับแรงดัดพบว่าการกระจายหน่วยแรงอัดตามที่เสนอ สามารถหากำลังดัดประลัยและความเหนียวทางโครงสร้างให้ผลสอดคล้องกับผลทดสอบต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี และสามารถกำหนดปริมาณเหล็กเสริมชั้นสูงจะต้องไม่เกินกว่า 0.375เท่าของปริมาณเหล็กเสริมที่สภาวะสมดุลย์ เพื่อให้เกิดความเหนียวทางโครงสร้างพอเพียงให้เกิดจุดหมุนพลาสติกได้ สำหรับปริมาณเหล็กเสริมขั้นต่ำได้กำหนดขึ้นเช่นเดียวกัน สำหรับแรงเฉือนได้เสนอสมการเพื่อทำนายกำลังเฉือนของคานที่ไม่เสริมเหล็กปลอกจะให้ผลสอดคล้องกับผลทดสอบที่รวบรวมได้ ในการวิจัยนี้ยังได้เสนอให้ลดค่าขอบเขตล่างของกำลังเฉือนที่แตกร้าวแนวทะแยง หากมีเหล็กปลอกการใช้ Truss Analogy ยังคงให้ผลที่ถูกต้อง ชิ้นส่วนรับแรงอัด เช่น เสาการศึกษานี้พบว่ากำลังอัดของคอนกรีตเมื่อเปรียบเทียบกับกำลังอัดทดสอบรูปทรงกระบอกจะมีอัตราส่วนลดลงตามกำลังอัดคอนกรีตที่สูงขึ้น การศึกษานี้กำหนดหน่วยแรงอัดสูงสุดเพื่อการคำนวณออกแบบกำลังของเสาในแนวแกนที่ให้ค่าสอดคล้องกับผลทดสอบ ส่วนเสารับแรงเยื้องศูนย์จะเป็นพฤติกรรมร่วมระหว่างกำลังอัดและกำลังดัด เมื่อใช้การกระจายหน่วยแรงอัดคอนกรีตตามที่เสนอในการศึกษานี้จะให้ผลการทำนายกำลังของหน้าตัดที่ใกล้เคียงกับผลทดสอบมากกว่าการพยากรณ์ตาม ACI 318-89 การคำนวณหน่วยแรงยึดเหนี่ยวที่เสนอได้กำหนดจากการทดสอบการต่อทาบเหล็กเสริมในช่วงรับโมเมนต์ดัดคงที่และเมื่อตรวจสอบกับผลการทดสอบจะให้สัมประสิทธิ์ความแปรปรวนที่ลดลง หากใช้ค่าขอบเขตล่างคำนวณออกแบบจะให้ผลเชิงอนุรักษ์กว่าใน ACI 318-89