งานวิจัยนี้ ได้ศึกษาการวิเคราะห์พฤติกรรมของพื้นคอนกรีตอัดแรงบางส่วนด้วยการทดสอบแผ่นพื้นตัวอย่างภายใต้น้ำหนักบรรทุกแบบสถิตย์จนถึงจุดวิบัติ ตัวอย่างแผ่นพื้นทดสอบมีหน้าตัดสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาด 15x70 ซม. มีความยาวรวม 630 ซม. จำนวนตัวอย่างทดสอบมีทั้งหมด 5 ตัวอย่าง เป็นแผ่นพื้นคอนกรีตอัดแรงบางส่วนที่มีอัตราส่วนการอัดแรง 0, 0.21, 0.51,0.77 และ 1.00 ตามลำดับ ตัวอย่างทดสอบทั้งหมดใช้ลวดอัดแรงแบบไม่ยึดเหนี่ยว และใช้อัตราการเสริมเหล็กประมาณร้อยละ 50 ของปริมาณเหล็กเสริมที่สภาวะสมดุลย์ การทดสอบใช้ช่วงความยาวทดสอบ 600 ซม. ใช้น้ำหนักทดสอบแบบ 2 จุด และมีช่วงแรงเฉือนข้างละ 200 ซม. การวิเคราะห์ผลการทดสอบ ได้ทำตามวิธีการของความเครียดสอดคล้อง, ตามวิธีของSiriaksorn, และการใช้การกระจายหน่วยแรงในคอนกรีตตาม ACI และNedderman ผลการทดสอบเมื่อเปรียบเทียบกับการวิเคราะห์พฤติกรรมของแผ่นพื้นชี้ชัดว่า วิธีการของความเครียดสอดคล้องจะให้ค่าความสัมพันธ์ระหว่างโมเมนต์ดัดและความโค้ง ที่สอดคล้องกันอย่างมาก เฉพาะในตัวอย่างมีอัตราส่วนการอัดแรงที่ไม่เกินกว่า 0.51 สืบเนื่องจากผลการขยับของลวดอัดแรงที่ไม่ได้ยึดเหนี่ยว ส่วนวิธีการของ Siriaksorn ใช้ได้ดีเฉพาะในกรณีที่มีการยึดเหนี่ยวเท่านั้น และจะให้ค่าการแอ่นตัวในเชิงพิกัดสูงหรือกำลังในเชิงพิกัดต่ำ การวิเคราะห์กำลังโดยใช้การกระจายหน่วยแรงอัดในคอนกรีตตามACI และ Nedderman จะให้ความสัมพันธ์ระหว่างแรงดัดและการดัดที่สอดคล้องกันดีมากในทุก ๆ ตัวอย่างทดสอบ การเพิ่มอัตราส่วนการอัดแรงส่งผลโดยตรงต่อการลดการแอ่นตัวของโครงสร้างที่ประลัย และทำให้โมเมนต์ดัดแตกร้าวมีค่าสูงขึ้น ขนาดของการแตกร้าว และระยะห่างของรอยแตกร้าวสามารถคำนวณได้ดีตามสูตรของCEB-FIP จึงสามารถสรุปให้ใช้ทำนายขนาด และระยะห่างรอยแตกร้าวของแผ่นพื้นคอนกรีตอัดแรงบางส่วนแบบไม่ยึดเหนี่ยวได้อย่างแม่นยำ