การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาถึงสภาพและวิธีการระงับข้อพิพาทสิ่งแวดล้อม การระงับข้อพิพาทโดยวิธีอนุญาโตตุลาการ พร้อมทั้งศึกษาถึงความเป็นไปได้ในการที่จะนำเอาวิธีอนุญาโตตุลาการมาใช้ในการระงับข้อพิพาทสิ่งแวดล้อม การวิจัยพบว่ายังไม่ปรากฏว่ามีการนำวิธีอนุญาโตตุลาการมาใช้ในการระงับข้อพิพาทสิ่งแวดล้อม เนื่องจากมีข้อขัดข้องในด้านกฎหมาย ระเบียบปฏิบัติ และความไม่รู้จัดวิธีอนุญาโตตุลาการ การศึกษาวิจัยนี้จึงเสนอแนะให้มีการแก้ไขพระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติพุทธศักราช 2535 โดยเพิ่มหมวดซึ่งว่าด้วยการระงับสิ่งแวดล้อมให้มีสาระสำคัญในเรื่องลำดับขั้นตอนการระงับสิ่งแวดล้อม คือ (1) เริ่มจากการเจรจาภายใน 30 วัน หากข้อพิพาทไม่สามารถระงับได้ (2) ให้ใช้การไกล่เกลี่ยภายใน 60 วันนับแต่การเจรจาไม่สำเร็จ และหากข้อพิพาทยังไม่สามารถระงับได้จึงใช้วิธีอนุญาโตตุลาการ เว้นแต่ผู้พิพาทจะไปฟ้องศาลกันเองภายใน 30 วัน สำหรับรูปแบบของอนุญาโตตุลาการ ได้เสนอแนะให้ใช้ลักษณะของไตรภาคี คือประกอบไปด้วย 3 ฝ่าย คือฝ่ายรัฐ ฝ่ายผู้เสียหาย ฝ่ายผู้ก่อให้เกิดความเสียหาย ส่วนเรื่องจำนวนและคุณสมบัติของอนุญาโตตุลาการสิ่งแวดล้อมนั้นขึ้นอยู่กับความจำเป็นแต่ละกรณีเป็นเรื่อง ๆ ไป นอกจากนั้นได้เสนอแนะให้มีการระงับข้อพิพาทภายใต้การจัดการของสถาบันเท่านั้น การประชาสัมพันธ์การขยายหน่วยงานที่เกี่ยวกับอนุญาโตตุลาการ และประการที่สำคัญเสนอแนะให้อนุญาโตตุลาการสามารถใช้ดุลพินิจเกินคำขอของคู่กรณีได้