ความเสียหายที่เกิดจากการกระทำของไวรัสคอมพิวเตอร์ เป็นการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายต่อโปรแกรมหรือข้อมูลทางคอมพิวเตอร์ซึ่งได้สร้างความเสียหายเป็นจำนวนมหาศาลต่อบุคคลหรือหน่วยงานที่นำคอมพิวเตอร์ไปใช้ เนื่องจากไวรัสคอมพิวเตอร์สามารถที่จะคัดลอกตัวเองไปได้ด้วยตัวของมันเอง และผู้ใช้คอมพิวเตอร์ก็ยังเป็นสาเหตุหนึ่งที่จะเป็นผู้นำโปรแกรมหรือข้อมูลที่ติดไวรัสคอมพิวเตอร์ไปแพร่หลาย ในการศึกษากฎหมายซึ่งมีโทษทางอาญาของไทย ปัจจุบันพบว่าไม่มีกฎหมายใดที่จะนำมาปรับใช้เพื่อลงโทษ ผู้กระทำความผิดเกี่ยวกับไวรัสคอมพิวเตอร์ได้ เพราะโปรแกรมหรือข้อมูลมิใช่ทรัพย์ จึงไม่อาจลงโทษในความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 358 ได้ อีกทั้งไม่มีกฎหมายที่เกี่ยวข้องใดที่กำหนดรูปแบบการกระทำที่เป็นความผิด เช่นเดียวกับไวรัสคอมพิวเตอร์ ปัจจุบันสหรัฐอเมริกา ได้ออกกฎหมายเพื่อลงโทษผู้กระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์แต่กฎหมายที่บังคับใช้อยู่นี้ ไม่อาจจะครอบคลุมถึงการกระทำผิดเกี่ยวกับไวรัสคอมพิวเตอร์จึงได้มีการเสนอร่างกฎหมาย เพื่อป้องกันและปราบปรามกระทำความผิดเกี่ยวกับไวรัสคอมพิวเตอร์เข้าสู่การพิจารณาของสภาคองเกรส ซึ่งกำหนดการกระทำที่เป็นความผิดอาญาขึ้นอีก 2 ประการ คือ 1. ความผิดฐานใส่ไวรัสคอมพิวเตอร์เข้าสู่คอมพิวเตอร์ 2. ความผิดฐานมอบโปรแกรมไวรัสคอมพิวเตอร์ ทั้งนี้เพื่อ ประสิทธิภาพในการป้องกันและปราบปรามการกระทำ ความผิดประเภทนี้ วิทยานิพนธ์นี้ ผู้เขียนได้วิเคราะห์ถึงหลักกฎหมายและการบังคับใช้ของกฎหมายอาญาไทยที่พอจะนำมาวิเคราะห์ ต่อการกระทำในรูปแบบของไวรัสคอมพิวเตอร์ เพื่อแสดงให้เห็นถึงช่องว่างของกฎหมายปัจจุบัน ในอันที่จะนำมาปรับใช้ต่อการกระทำความผิดในรูปแบบนี้ ตลอดทั้งได้สรุปและเสนอแนะแนวทางการแก้ไขปัญหาดังกล่าวด้วย