สารระเหย คือ สารเคมี หรือผลิตภัณฑ์ที่รัฐมนตรีประกาศว่าเป็นสารระเหยตามกฎหมายผู้ใดนำไปสูดดมเป็นความผิด นอกจากนี้ยังมีสารเคมีหรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่ยังไม่ได้ประกาศว่าเป็นสารระเหยอีกหลายชนิด ในแง่บวก (Positive) สารระเหยมีประโยชน์ในทางอุตสาหกรรมและเชิงพาณิชย์อย่างมหาศาล ในแง่ลบ (Negative) พิษภัยของสารระเหยจะไปทำลายเซลสมองให้เสื่อมอย่างถาวร ร่างกายจะทรุดโทรม และเปลี่ยนแปลง ไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้ และอาจทำให้ถึงตายได้ในที่สุดประเทศต่าง ๆ ในโลกหลายประเทศยังไม่มีกฎหมายควบคุมการใช้สารระเหยเพราะมีผลกระทบต่อวงการอุตสาหกรรม และเชิงพาณิชย์ นอกจากประเทศฟิลิปปินส์ ประเทศเม็กซิโก และประเทศไทยเท่านั้นที่เล็งเห็นว่า สารระเหยมีพิษภัยสำหรับเด็กและเยาวชนที่ใช้สารระเหยสูดดม รัฐบาลจึงได้ออกกฎหมายมาใช้บังคับควบคุมการใช้สารระเหยในทางที่ผิด (Drug abuse) พระราชกำหนดป้องกันการใช้สารระเหย พ.ศ.2533 ของไทย รัฐบาลได้เร่งรีบออกกฎหมายเพื่อแก้ปัญหาเด็กและเยาวชนใช้สารระเหยสูดดมโดยเน้นการลงโทษทางอาญามากกว่ามาตรการบำบัดรักษาและฟื้นฟูสมรรถภาพ แต่ก็ยังไม่สามารถแก้ปัญหาการใช้สารระเหยเพื่อสูดดมในกลุ่มเด็กและเยาวชนให้ลดน้อยลงได้ ในประเทศสหรัฐอเมริกามีทฤษฎี ซึ่งถือเป็นหลักสากลว่า "ผู้ติดยาเสพติดหรือผู้ติดสารระเหยถือว่าเป็นผู้ป่วย" สมควรได้รับการบำบัดรักษาและฟื้นฟูสมรรถภาพมากกว่าใช้มาตรการลงโทษทางอาญา กฎหมายสารระเหยของไทยยังไม่มีมาตรการบังคับบำบัดรักษา และฟื้นฟูสมรรถภาพก่อนฟ้องเหมือนเช่นกรณีผู้ติดยาเสพติดให้โทษ จึงเห็นว่าถ้านำมาตรการดังกล่าวมาใช้กับผู้ติดสารระเหยแล้วน่าจะทำให้ผู้ติดสารระเหยลดน้อยลงเพราะเป็นวิถีทางแก้ปัญหาที่ตรงประเด็นมากที่สุด