รัฐวิสาหกิจเป็นองค์กรที่มีความจำเป็นและสำคัญต่อการแทรกแซงในระบบเศรษฐกิจของประเทศไทย และโดยที่การดำเนินงานของรัฐวิสาหกิจเป็นการจัดบริการสาธารณะรูปแบบหนึ่งของรัฐ กฎหมายจึงกำหนดให้รัฐวิสาหกิจอาจได้รับสิทธิพิเศษต่าง ๆ เพื่อให้สามารถดำเนินกิจการได้ การวิจัยครั้งนี้จึงมุ่งที่จะศึกษาถึงการให้สิทธิพิเศษต่างๆ แก่รัฐวิสาหกิจว่ามีความเหมาะสมสอดคล้องกับหลักบริการสาธารณะ และก่อให้เกิดปัญหาและผลกระทบใดบ้าง จากการศึกษาสามารถกำหนดสิทธิพิเศษต่างๆ ได้เป็น 4 ประการ คือสิทธิพิเศษทางการเงินและภาษีอากร สิทธิพิเศษที่เกี่ยวกับทรัพย์สิน สิทธิพิเศษในการจำกัดเสรีภาพในการดำเนินกิจการของเอกชนอื่น และเอกสิทธิในการใช้อำนาจมหาชนอื่น พบว่าการให้สิทธิพิเศษแก่รัฐวิสาหกิจตามกฎหมายของไทยยังไม่สอดคล้องกับหลักบริการสาธารณะซึ่งเป็นหลักการสำคัญในการจัดตั้งและดำเนินกิจการของรัฐวิสาหกิจ ก่อให้เกิดปัญหาต่อการดำเนินการของรัฐวิสาหกิจนั้นเอง ทั้งในเรื่องการขาดประสิทธิภาพ การไม่สะท้อนให้เห็นถึงต้นทุนที่แท้จริงทำให้การกำหนดค่าบริการ การจัดสรรกำไรของรัฐวิสาหกิจคลาดเคลื่อนจากความเป็นจริง ก่อให้เกิดภาระทางการคลังแก่รัฐบาลโดยเฉพาะปัญหาเรื่องการคุ้มครองทรัพย์สินของรัฐวิสาหกิจ ให้ไม่ต้องอยู่ในความรับผิดชอบแห่งการบังคับคดีของรัฐวิสาหกิจบางแห่งโดยไม่จำกัดเฉพาะทรัพย์สินที่ใช้ในการจัดทำบริการสาธารณะโดยตรงเท่านั้น ทำให้ไม่สามารถใช้ทรัพย์สินเป็นหลักประกันการก่อหนี้และการทำธุรกิจกับเอกชนได้ ตลอดจนก่อให้เกิดปัญหาเรื่องการคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของประชาชน ซึ่งขณะนี้ยังไม่มีระบบการคุ้มครองอย่างมีประสิทธิภาพในการที่จะคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของประชาชนไปพร้อมกับรักษาประโยชน์ของสาธารณะและท้ายที่สุดขัดต่อนโยบายเปิดตลาดการค้าเสรีของประเทศไทย การแก้ไขปัญหาและความสับสนจากการให้สิทธิพิเศษดังกล่าว จึงควรใช้หลักบริการสาธารณะเป็นหลักในการกำหนดสิทธิพิเศษให้แก่รัฐวิสาหกิจพร้อมทั้งปรับปรุงการให้สิทธิพิเศษที่รัฐวิสาหกิจได้รับให้สอดคล้องกับหลักบริการสาธารณะต่อไป