ตัวยาที่มีคุณสมบัติเป็นกรด และมีค่าการจับกับพลาสมาโปรตีนสูงจำนวน12 ตัวยา คือ คลอกซาซิลิน โซเดียม ไดโคลฟิแนค ไดคลอกซาซิลิน โซเดียม ฟูโรซีไมด์ ไกลเบนคลาไมด์ ไอบูโปรเฟน อินโดเมทาซิน คีโตโปรเฟน กรดมีเฟนนามิค นาโปรเซน ฟีนิลบิวทาโซน และไพรอกซิแคม ได้ถูกศึกษาเพื่อสร้างกระสวนการวิเคราะห์ โดยหลักการแยกพลาสมาโปรตีน จากกระสวนการวิเคราะห์ที่สร้างขึ้นเมทานอลเป็นสารแยกพลาสมาโปรตีนที่ถูกเลือกใช้เป็นอันดับแรก กรณีที่การวิเคราะห์หาปริมาณไม่ผ่านเกณฑ์การประเมินที่กำหนด สารแยกพลาสมาโปรตีนที่จะถูกเลือกใช้เป็นอันดับต่อไปจะเป็นสารละลายซิงค์ซัลเฟตร่วมกับเมทานอล นอกจากนี้ ผลการศึกษานี้ยังพบว่ายาที่จับกับ binding siteเดียวกันบนอัลบูมินของพลาสมาโปรตีน สามารถวิเคราะห์ โดยใช้สารแยกพลาสมาโปรตีนเดียวกัน กล่าวคือ อินโดเมทาซิน และฟินิลบิวทาโซน ซึ่งเป็นยาที่มีรายงานถึงการจับกับ binding site I บนอัลบูมิน จะวิเคราะห์โดยใช้สารละลายซิลค์ซัลเฟตร่วมกับแอซิโตไนไตรล์ หรือเมทานอลได้ ในขณะที่ไกลเบนคลาดไมด์ ไอบูโปรเฟน กรดมีเฟนมามิค และนาโปรเซน ซึ่งเป็นยาที่มีรายงานถึงกับการจับกับ binding site II บนอัลบูมินสามารถวิเคราะห์โดยใช้แอซิโตไนไตรล์หรือเมทานอล