การศึกษาคุณสมบัติการละลายและคุณสมบัติทางเคมีฟิสิกส์ของอินโดเมธาซินเมื่อผสมอยู่กับตัวพาซัยโคลเด็กตรินชนิดต่างๆ คือ แอลฟา บีต้าแกมมา และไดเมธิบบีต้าซัยโคลเด็กตริน วิธีการเตรียมระบบการกระจายตัวมี 3 วิธีคือ การบดผสมแห้งตัวยากับซัยโคลนเด็กตริน (grinding) การบดผสมเปียกตัวยากับซัยโคลเด็กตริน (kneading) และวิธีใช้ยาทำละลาย(solvent method) โดยอัตราส่วนยา:ซัยโคลเด็กตรินที่ใช้มีดังนี้คือ 1:0.5 1:1 1:2 1:3 1:6 1:10 จากผลการทดลองพบว่าเมื่ออัตราส่วนตัวพา:ตัวยาสูงขึ้นจะทำให้อัตราการละลายของตัวยาเพิ่มขึ้น และไดเมธิลบีต้าซัยโคลนเด็กตรินเป็นตัวพาที่ให้ค่าการละลายสูงสุดจากวิธีเตรียมทั้ง 3 วิธีที่ใช้ ดังนั้นจึงคัดเลือกระบบการกระจายของตัวยากับไดเมธิลบีต้าซัยโคลเด็กตรินมาเตรียมเป็นแคปซูล เพื่อศึกษาค่าการละลายของยาที่ปลดปล่อยจากแคปซูลเปรียบเทียบกับผงยาที่เตรียมโดยวิธีเดียวกัน ผลของ DTA thermograms IR spectra และ X-raydiffractions แสดงถึงการเปลี่ยนแปลงรูปผลึกของตัวยาในระบบการกระจายตัวของไดเมธิลปีต้าซัยโคลเด็กตริน โดยเปลี่ยนจากแบบที่ I เป็นแบบที่ III หรือรูปอสัณฐาน สำหรับปีต้าและแกมมาซัยโคลเด็กตรินมีปฏิกิริยาบางอย่างระหว่างตัวยากับซัยโคลเด็กตรินเกิดขึ้น คาดว่าบางส่วนจะเป็นการเกิดสารประกอบเชิงซ้อนชนิดกักขัง นอกจากนี้ SEMphotomicrographs แสดงให้เห็นว่ามีการลดขนาดของอนุภาคในทุกวิธีของการเตรียมระบบการกระจายตัว รวมทั้งแบบทดสอบ phase solubilitydiagram พบว่ามีการเพิ่มความเปียกของผงยาและค่าการละลายของตัวยาเมื่อผสมอยู่กับซัยโคลเด็กตริน การเปลี่ยนแปลงรูปผลึกของยาจากผลึกที่มีพลังงานสูงไปสู่ที่มีพลังงานต่ำกว่า (รูปแบบที่ I และ II) ที่อาจเกิดขึ้นเมื่อผสมอยู่กับสารช่วยอื่นที่ใช้ในการเตรียมแคปซูล ทำให้ได้ค่าการละลายของยาที่ปลดปล่อยจากแคปซูลมีค่าต่ำ