ศึกษาการตั้งสูตรตำรับยาฉีดไพรอกซิแคม โดยใช้ตัวทำละลายร่วมและสารทำให้เกิดสารประกอบเชิงซ้อน กระทำโดยทดลองหาการละลายของไพรอกซิแคมในตัวทำลายร่วมต่างๆ เพื่อหาตัวทำละลายร่วมที่เหมาะสมแล้วใช้นิโคตินาไมด์เป็นสารทำให้เกิดสารทำให้เกิดสารประกอบเชิงซ้อนกับตัวยาร่วมกับระบบบับเฟอร์ช่วยเพิ่มการละลายของไพรอกซิแคม การทดลองนี้สามารถตั้งสูตรตำรับยาฉีดไพรอกซิแคมที่มีตัวยา 20 มิลลิกรัมต่อมิลลิตรได้โดยใช้โพรไพลีนไกลคอลร้อยละ 40 ในน้ำ, นิโคติมาไมค์ 250 มิลิกรัมต่อมิลลิลิตร และซีเตรต-ฟอสเฟต บัฟเฟอร์ พี.เอช. ตั้งแต่ 7 ขึ้นไป จากนั้นนำตำรับยาฉีดมาใส่สารปรุงแต่งเพิ่มเติมเพื่อให้สูตรตำรับยามีความคงตัวดีได้แก่ สารป้องกันการเกิดออกซิเตชั่น (โซเดียมซัลไฟต์ร้อยละ 0.15)และ/หรือ สารต้านจุลินทรีย์ (เบนซิลแอลกอฮอล์ร้อยละ 2) ตำรับยาฉีดไพรอกซิแคมทุกตำรับทั้งที่ใส่สารปรุงแต่และไม่ใส่สารใดๆเลยนอกจากไพรอกซิแคมจะถูกนำมาหาความคงตัวทั้งทางกายภาพและเคมีเปรียบเทียบกับผลิตภัณฑ์ยาต้นแบบ ผลปรากฏว่าตำรับยาฉีดที่มีความคงตัวที่ดีที่สุด คือ ตำรับยาฉีดไพรอกซิแคมที่มีโซเดียมซัลไฟต์ และเบนซิลแอลกอฮอล์รวมอยู่ด้วย และมีค่า พี.เอช. ของสารละลายเท่ากับ 7.5 คำนวณหาค่าเชลฟ์ไลฟ์ตามวิธีการของอาร์เรเนียสได้ 906 วันที่อุณหภูมิ 32 องศา-เซลเซียส ในขณะที่เชลฟ์ไลฟ์ของผลิตภัณฑ์ยาต้นแบบมีค่า 948 วัน และพบว่าค่าเชลฟ์ไลฟ์ของยาฉีดทั้ง 2 ตำรับนี้ ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P>0.05)