การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงระดับความตั้งใจในการให้การดูแลผู้ป่วยติดเชื้อไวรัสเอดส์ของพยาบาลในโรงพยาบาลสงขลานครินทร์และปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจ ได้แก่ แรงจูงใจในการทำงานพยาบาลผลกระทบด้านจิตสังคมของโรคเอดส์ ระดับความรู้ความสามารถ และนโยบายการใช้ Universal Percaution กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษา คือ พยาบาลจากฝ่ายการพยาบาล โรงพยาบาลสงขลานครินทร์ ที่ให้การดูแลผู้ป่วยโดยตรงมาเป็นเวลาไม่ต่ำกว่า 6เดือน จำนวน 360 คน เครื่องมือที่ใช้ตัวแปรตามเป็นแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นโดยอาศัยทฤษฎี Ajzen and Fishbein Theory of ReasonedAotion ซึ่งได้ผ่านการตรวจสอบความตรงของเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ และมีความเที่ยงจากการทดสอบโดยวิธี Cronbach's Alpha เท่ากับ 0.79 ผลการศึกษาพบว่า - พยาบาลส่วนใหญ่ (67.06%) มีความตั้งใจในการดูแลผู้ป่วยที่ติดเชื้อไวรัส ในระดับปานกลาง - แรงจูงใจในการทำงานพยาบาล ผลกระทบทางจิตสังคมของโรคเอดส์ ความยากลำบากในการใช้ Universal Precaution มีความสัมพันธ์กับความตั้งใจในการดูแลผู้ป่วยที่ติดเชื้อไวรัสเอดส์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ - แรงจูงใจในการทำงานพยาบาล และผลกระทบทางจิตสังคมของโรคเอดส์สามารถอธิบายความตั้งใจในการให้การดูแลผู้ป่วยที่ติดเชื้อไวรัสเอดส์ ร้อยละ 20 และมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ P<0.0001 นอกจากนี้พยาบาลยังได้เสนอปัจจัยที่จะช่วยหนุนเสริมความตั้งใจและความพร้อมในการให้การดูแลผู้ป่วย คือ ความเพียงพอของอุปกรณ์และเครื่องมือใช้ทางการแพทย์ การมีความรู้เรื่องโรคเอดส์ที่ทันสมัย และค่าตอบแทนและหลักประกันความเสี่ยง