การศึกษาเชิงวิจัยสำรวจครั้งนี้ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความพึงพอใจในงานกับภาวะวิตกกังวลในกลุ่มวิศวกรจำนวน 138 คน ในโรงงานอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ 3 โรงงาน ซึ่งผลิตผลิตภัณฑ์ 3 ชนิดคือ ฮาร์ดดิสก์(Hard disk) แผงวงจรไฟฟ้า (Intigrate circuit) และโทรทัศน์โดยใช้มาตรวัดความพึงพอใจในงาน Job Descriptive Index ของสมิทมี 5 ด้าน คือ งาน รายได้ โอกาสในความก้าวหน้า ผู้บังคับบัญชา ผู้ร่วมงาน และมาตรวัดความวิตกกังวลของสปิลเบอร์เกอร์มี 2 ด้าน คือ สเตทและเทรท วิเคราะห์ข้อมูลหาความสัมพันธ์โดยใช้ Pearson's coeffcient ผลการวิจัยพบว่าสนับสนุนสมมติฐานที่ตั้งไว้คือความพึงพอใจในงานมีความสัมพันธ์กับความวิตกกังวล ความสัมพันธ์อยู่ในระดับปานกลาง ในทางลบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ในแต่ละด้าน ด้านงานจะมีความสัมพันธ์กับความวิตกกังวลมากที่สุด ผลการศึกษาได้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ในแต่ละด้านดังนี้ งานกับความวิตกกังวลแบบสเตท r=-0.54 งานกับความวิตกกังวลแบบเทรท r=-0.47 รายได้รับความวิตกกังวลแบบสเตท r=-0.26 รายได้กับความวิตกกังวลแบบเทรท r=-0.27 โอกาสในความก้าวหน้าความวิตกกังวลแบบสเตท r=-0.39 โอกาสในความก้าวหน้ากับความวิตกกังวลแบบเทรทr=-0.37 ผู้บังคับบัญชากับความวิตกกังวลแบบสเตท r=-0.34 ผู้บังคับบัญชากับความวิตกกังวลแบบเทรท r=-0.34 ผู้ร่วมงานกับความวิตกกังวลแบบสเตท r=-0.31 ผู้ร่วมงานกับความวิตกกังวลแบบเทรท r=-0.44