การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาว่า บรรณาธิการนิตยสารมีหลักเกณฑ์ในการบรรณาธิกรณ์ต้นฉบับหรือพิจารณา ประเมินค่า และตรวจแก้ข้อเขียนอย่างไร และมีปัจจัยใดบ้างที่มากำหนดการทำงานของบรรณาธิการก่อนที่จะรวบรวมต้นฉบับลงตีพิมพ์ จากการศึกษา ผู้วิจัยพบว่า นอกจากกระบวนการบรรณาธิกรณ์นิตยสารในขอบเขตต่างๆ เช่น การตรวจสอบข้อเท็จจริง การใช้ภาษา การตรวจสอบเรื่องความถูกต้อง สำนวน ลีลา การนำเสนอ การเขียนหัวข่าว หัวรองความนำ ความต่อเนื่อง การเลือก คัด ตัด ต่อ ย่อ ย้ำ รวมไปถึงการดูแลเรื่องการใช้ขนาดตัวอักษร รูปภาพ และความรับผิดชอบในเรื่องของกฎหมายหรือจริยธรรมของบรรณาธิการแล้ว ยังมีปัจจัยหลักอีกหลายประการที่มีส่วนกำหนดการบรรณาธิกรณ์ของบรรณาธิการ อันมีผลต่อการกำหนดลีลาการเขียนเชิงวารสารศาสตร์ ซึ่งหมายถึงมีส่วนในการกำหนดทิศทางการอ่านของสังคมโดยรวมนั่นเอง ผลจากการศึกษาแสดงให้เห็นว่า ปัจจัยที่กำหนดลีลาการเขียนเชิงวารสารศาสตร์มี 3 ประการ ดังนี้ 1.ปัจจัยด้านนิตยสาร ซึ่งแยกย่อยเป็นกลุ่มผู้อ่าน กลุ่มทุน งบประมาณ โฆษณา เวลาและเนื้อที่ 2.ปัจจัยด้านบรรณาธิการ ซึ่งแยกย่อยเป็น พื้นความรู้ และประสบการณ์ จริยธรรม ปริบททางสังคม ศาสนาและเชื้อชาติ อัตตวิสัย และ 3.ปัจจัยด้านการเขียน ซึ่งแยกย่อยเป็น ศิลปะการเขียน ประเภทของงานเขียน และนักเขียน เป็นต้นซึ่งทุกปัจจัยเหล่านี้ล้วนมีความเกี่ยวข้องสัมพันธ์กันในการกำหนดลีลาการเขียนเชิงวารสารศาสตร์