การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อ 1)ศึกษาการบริหารหลักสูตรของสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ 2)ศึกษาปัจจัยภายในและปัจจัยภายนอกที่ส่งผลต่อการบริหารหลักสูตร 3)สำรวจจุดปะทะสัมพันธ์ของปัจจัยภายในและภายนอกกับระบบการบริหารหลักสูตร และ 4)จำแนกประเภทของปัจจัยภายในและปัจจัยภายนอกที่ส่งผลต่อการบริหารหลักสูตร โดยวิธีวิเคราะห์เอกสาร สัมภาษณ์ และการสอนถามจากผู้บริหารของสถาบันจำนวน36 คน เมื่อได้ปัจจัยแล้วนำปัจจัยที่ได้มาจำแนกประเภทปัจจัยโดยวิธีวิเคราะห์ปัจจัย (Factor Analysis) ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยภายในที่ส่งผลต่อการบริหารหลักสูตรของสถาบันมากที่สุด คืองบประมาณซึ่งเด่นชัดและไม่อาจจัดในประเภทใดได้และปัจจัยภายนอกที่ส่งผลต่อการบริหารหลักสูตรมากที่สุดคือ ภาวะสมองไหลเมื่อจำแนกประเภทปัจจัยภายใน 6 ด้าน คือ 1)บุคคลที่เกี่ยวข้องกับหลักสูตร2)การสอน 3)ปรัชญาสู่การบริหาร 4)การจัดการกับข้อมูล อาคารสถานที่และภาพพจน์ 5)ความยุติธรรมในการบริหาร 6)ความร่วมมือเพื่อจัดสภาพแวดล้อมให้เหมาะสมกับจำนวนนักศึกษา และปัจจัยภายนอก 5 ด้านคือ 1)กฎระเบียบ ค่านิยม ซึ่งสัมพันธ์กับแหล่งเงินทุนสนับสนุน 2)สภาพการเมืองเศรษฐกิจ สังคมกับโอกาส และการแข่งขันของบัณฑิตในการประกอบอาชีพ 3)ความสัมพันธ์ระหว่างแหล่งเงินงบประมาณกับความก้าวหน้าทางวิทยาการและเทคโนโลยีสมัยใหม่ และความต้องการของตลาดแรงงาน 4)ความร่วมมือกับต่างสถาบันและปัญหาระเบียบราชการ 5)ภาวะสมองไหลจากระบบราชการ ผู้วิจัยได้อภิปรายข้อค้นพบโดยคำนึงถึงหลักการ ทฤษฎีเกี่ยวกับการบริหารหลักสูตรระดับอุดมศึกษา