การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการดำเนินงานของการกระจายเสียงภาคภาษาต่างประเทศ ของสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย และบทบาทของการกระจายเสียงภาคภาษาต่างประเทศในการสะท้อนนโยบายของรัฐบาลแต่ละยุค การศึกษาวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีวิธีเก็บข้อมูลโดยวิธีการสัมภาษณ์ และจากเอกสารต่างๆ ผลการวิจัยพบว่า 1. การกระจายเสียงภาคภาษาต่างประเทศของไทยได้เริ่มออกอากาศอย่างจริงจังเมื่อปี พ.ศ.2481 โดยเริ่มทำการกระจายเสียงเพียง 2 ภาษา คือ อังกฤษและฝรั่งเศส จึงถึงปัจจุบันได้เพิ่มเป็น12 ภาษา ได้แก่ อังกฤษ ฝรั่งเศส เยอรมัน ลาว จีน ไทย เวียดนามเขมร มาเลย์ พม่า ญี่ปุ่น และอินโดนีเซีย 2.ในแต่ละยุคที่ผ่านมาการกระจายเสียงภาคภาษาต่างประเทศในบางช่วงไม่สามารถสนองตอบต่อนโยบายของรัฐบาลได้มากนัก เช่น ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 การกระจายเสียงภาคภาษาต่างประเทศได้เสนอข่าวสารในลักษณะที่เป็นกลางซึ่งไม่สอดคล้องกันนโยบายของรัฐบาลที่ให้การกระจายเสียงภายในประเทศเสนอข่าวที่เอนเอียงไปทางฝ่ายญี่ปุ่น อย่างไรก็ตามภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 (พ.ศ.2489-2516) นโยบายส่วนหนึ่งของรัฐบาลก็คือการต่อต้านคอมมิวนิสต์ ซึ่งการกระจายเสียงภาคภาษาต่างประเทศก็ได้นำเสนอทั้งข่าวและบทความเพื่อการตอบโต้และต่อต้านอย่างชัดเจน จวบจนภายหลังเหตุการณ์14 ตุลาคม 2516 และ 6 ตุลาคม 2519 จนถึงปัจจุบัน การกระจายเสียงภาคภาษาต่างประเทศได้สะท้อนให้เห็นนโยบายของรัฐบาล ในลักษณะผสมผสานกันระหว่างนโยบายการพัฒนาประเทศและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ เช่นความร่วมมือทางด้านการค้า ความสัมพันธ์ทางด้านการเมืองกับนานาประเทศโดยมิได้คำนึงถึงลัทธิหรือระบอบการปกครอง นอกจากนี้ยังมีการเสนอข่าวและบทความที่มีลักษณะของการให้บริการข่าวสารมากขึ้น นอกเหนือจากรายการที่เกี่ยวกับศิลปวัฒนธรรม เพื่อสร้างภาพพจน์ที่ดีของไทยในสายตาประชาคมโลก