การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความพึงพอใจในชีวิตของผู้ใหญ่ตอนต้นที่ทำงานแล้วในกรุงเทพมหานคร และเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างอายุและเพศ สถานภาพของการสมรส ระดับการศึกษา และระดับรายได้ที่มีต่อความพึงพอใจในชีวิตของบุคคลวัยผู้ใหญ่ตอนต้นที่ทำงานแล้วในกรุงเทพมหานครโดยใช้สุ่มตัวอย่างทั้งสิ้น 400 คน ตอบแบบสอบถามความพึงพอใจในชีวิตที่ปรับปรุงขึ้นจากแบบสอบถามความพึงพอใจในชีวิต ดัชนีบ่งชี้เอ (LST-A) ของNeugarten et.al. (1961) และใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบ2 ทาง รวมทั้งการเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างคู่ด้วยวิธีของเชฟเฟ ในการทดสอบความมีนัยสำคัญทางสถิติ ผลการวิจัยพบว่า 1. บุคคลวัยผู้ใหญ่ตอนต้นที่มีช่วงอายุแตกต่างกันมีความพึงพอใจในชีวิตไม่แตกต่างกัน 2. พบความสัมพันธ์ระหว่างอายุและเพศที่จะส่งผลต่อความพึงพอใจในชีวิตของบุคคลวัยผู้ใหญ่ตอนต้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับน้อยกว่า .01โดยบุคคลวัยผู้ใหญ่ตอนต้นเพศชายอายุ 33-40 ปี มีความพึงพอใจในชีวิตสูงกว่าเพศหญิงในวัยเดียวกัน 3. ไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างอายุและสถานการณ์ของการสมรสที่จะส่งผลต่อความพึงพอใจในชีวิตของบุคคลวัยผู้ใหญ่ตอนต้น บุคคลวัยผู้ใหญ่ตอนต้นที่มีช่วงอายุและสถานภาพของการสมรสแตกต่างกันมีความพึงพอใจในชีวิตไม่แตกต่างกัน 4. ไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างอายุและระดับการศึกษาที่จะส่งผลต่อความพึงพอใจในชีวิตของบุคคลวัยผู้ใหญ่ตอนต้น แต่บุคคลวัยผู้ใหญ่ที่มีระดับการศึกษาสูงกว่ามีความพึงพอใจในชีวิตสูงกว่าบุคคลวัยผู้ใหญ่ตอนต้นที่มีระดับการศึกษาต่ำกว่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยบุคคลที่มีระดับการศึกษาปริญญาตรีมีความพึงพอใจในชีวิตสูงกว่าบุคคลที่มีการศึกษาระดับประถมศึกษา 5. ไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างอายุและระดับรายได้ที่จะส่งผลต่อความพึงพอใจในชีวิตของบุคคลวัยผู้ใหญ่ตอนต้น แต่บุคคลวัยผู้ใหญ่ตอนต้นที่มีระดับรายได้สูงกว่ามีความพึงพอใจในชีวิตสูงกว่าบุคคลวัยผู้ใหญ่ตอนต้นที่มีระดับรายได้ต่ำกว่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยบุคคลที่มีรายได้ระหว่าง 6,000-15,000 บาท มีความพึงพอใจในชีวิตสูงกว่าบุคคลที่มีรายได้ต่ำกว่า 6,000 บาท