การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการบำบัดแบบกลุ่มด้วยการนเล่นต่อการลดพฤติกรรมก่อกวนในชั้นเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนวัดดอน ซึ่งสมัครใจเข้าร่วมการทดลอง จำนวน 9 คน แบ่งเป็นกลุ่มควบคุมที่ 1, 2 และกลุ่มทดลอง เครื่องมือที่ใช้คือ การบันทึกพฤติกรรมแบบช่วงเวลา งานวิจัยนี้ใช้การวิจัยเชิงทดลอง แบบมีกลุ่มควบคุม ซึ่งมีการทดสอบก่อนและหลังการทดลอง วิเคราะห์ข้อมูลโดยการใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำและเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยเป็นรายคู่ด้วยวิธีการของ Tukey โดยมีสมมติฐานว่าในระยะทดลอง และระยะติดตามผล กลุ่มทดลองจะมีพฤติกรรมก่อกวนในชั้นเรียน คือ 1)การลุกออกจากที่นั่งโดยไม่ได้รับอนุญาตจากครูผู้สอน 2)การพูดคุยกับเพื่อน พูดสอดแทรกขณะที่ครูสอนและพูดออกเสียงคนเดียว 3)การแหย่เพื่อน การหยอกล้อเพื่อน เล่นสิ่งอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องกับการเรียนในขณะนั้น 4)การทำเสียงดัง ลดลงมากกว่ากลุ่มควบคุม 1 และ 2 ผลการวิจัยพบว่า ในระยะทดลองและระยะติดตามผล กลุ่มทดลองมีพฤติกรรมก่อกวนในชั้นเรียน คือ 1)การลุกออกจากที่นั่งโดยไม่ได้รับอนุญาตจากครูผู้สอน 2)การพูดคุยกับเพื่อน พูดสอดแทรกขณะที่ครูสอนและพูดออกเสียงคนเดียว ลดลงมากกว่ากลุ่มควบคุม 1 และ 2 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ยกเว้น ในระยะทดลอง กลุ่มทดลองมีพฤติกรรมการ 3)แหย่เพื่อน การหยอกล้อกับเพื่อน เล่นสิ่งที่ไม่เกี่ยวข้องกับการเรียนในขณะนั้นลดลงมากกว่ากลุ่มควบคุม 1 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แต่ไม่แตกต่างจากกลุ่มควบคุม 2 ส่วน ในระยะติดตามผล กลุ่มทดลองมีพฤติกรรมดังกล่าว ลดลงมากกว่ากลุ่มควบคุม 1 และ 2 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 และสำหรับพฤติกรรม 4)การทำเสียงดังของกลุ่มทดลองมีแนวโน้มที่จะลดลงมากกว่ากลุ่มควบคุม 1 และ 2 แต่ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ทั้งในระยะทดลองและระยะติดตามผล