การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบความรู้ ทัศนคติ และการปฏิบัติเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตามตัวแปรเพศและอำเภอที่ตั้งของโรงเรียน ผู้วิจัยได้เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยตนเองจากกลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชายชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จำนวน 480 คน ได้รับแบบสอบถามกลับคืนมทา 468 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 97.25 นำแบบสอบถามมาวิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและทดสอบความแตกต่างด้วยค่า "ที" ผลการวิจัยพบว่า 1. นักเรียนที่มีความรู้เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมโดยส่วนรวมอยู่ในระดับปานกลาง เมื่อแยกเป็นรายด้านพบว่า นักเรียนมีความรู้ด้านสิ่งแวดล้อมทั่วไปและด้านการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติอยู่ในระดับปานกลางเช่นเดียวกัน นัก เรียนมีความรู้ในระดับต่ำ ในเรื่องสาเหตุสำคัญที่ทำให้ดินในภาคอีสานเสื่อมสาเหตุสำคัญที่ทำให้ป่าไม้ของประเทศถูกทำลาย และเครื่องใช้ใดที่มีสาร ซี. เอฟ.ซี. เป็นส่วนประกอบนักเรียนชายและนักเรียนหญิงมีความรู้ไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยที่นักเรียนโรงเรียนอำเภอเมืองมีความรู้ดีกว่านักเรียนโรงเรียนอำเภออื่น 2. นักเรียนมีทัศนคติเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมโดยส่วนรวมอยู่ในระดับดีเมื่อแยกเป็นรายด้านพบว่านักเรียนมีทัศนคติด้านสิ่งแวดล้อมทั่วไปและด้าน การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติอยู่ในระดับดีเช่นเดียวกัน นักเรียนชายและนัก เรียนหญิง นักเรียนโรงเรียนอำเภอเมืองและนักเรียนโรงเรียนอำเภออื่นมีทัศนคติไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. นักเรียนมีการปฏิบัติเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมโดยส่วนรวมอยู่ในระดับดี เมื่อแยกเป็นรายด้านพบว่านักเรียนมีการปฏิบัติด้านสิ่งแวดล้อมทั่วไปและด้าน การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติอยู่ในระดับดีเช่นเดียวกัน นักเรียนมีการปฏิบัติ ในระดับพอใช้ ในเรื่องการเผยแพร่ข่าวสารสิ่งแวดล้อมการเข้าร่วมกิจกรรมสิ่งแวดล้อมในชุมชน การร่วมปลูกต้นไม้ นักเรียนหญิงมีการปฏิบัติดีกว่านักเรียนชายอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 นักเรียนโรงเรียนอำเภอเมืองและนักเรียนโรงเรียนอำเภอที่มีการปฏิบัติไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05