การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ วิเคราะห์เครื่องมือและวิธีการที่อาจารย์ในสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าใช้ในการวัดและประเมินผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษา และเพื่อสรุปความคิดเห็นตลอดจนปัญหาที่เกิดขึ้นจากการวัดและประเมินผลการเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือแบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ การเก็บรวบรวมข้อมูลแบ่งออกเป็น 2 ระยะแรก ส่งแบบสอบถามไปให้อาจารย์แต่ละท่านในสถานบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าตอบแล้วส่งกลับคืนทางไปรษณีย์ ระยะที่ 2 เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์อาจารย์ในแต่ละคณะและภาควิชา ผลการวิเคราะห์ข้อมูลมีดังนี้ วิธีสอนที่อาจารย์ใช้ส่วนใหญ่เป็นแบบบรรยาย เครื่องมือที่ใช้ในการวัดความรู้เนื้อหาด้านทฤษฎีคือ ข้อสอบ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นแบบอัตนัย สำหรับการวัดภาคปฏิบัติมีลักษณะที่แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ คณะวิศวกรรมศาสตร์ ส่วนใหญ่พิจารณาผลงานการปฏิบัติและรายงานการปฏิบัติ แต่คณะวิทยาศาสตร์ คณะพลังงานและวัสดุ และเทคโนโลยีการเกษตร พิจารณาจากรายงานผลการปฏิบัติและการสอบข้อสอบข้อเขียน การวัดจุดมุ่งหมายด้านจิตพิสัยมีน้อยมากและไม่มีเครื่องมือซึ่งเป็นรูปแบบที่ชัดเจน วิธีดำเนินการสอบส่วนใหญ่จัดสอบภาคการศึกษาละ 2 ครั้ง คือ กลางภาคและปลายภาคและมักเป็นการสอบแบบปิดตำราตอบ วิธีตรวจข้อสอบส่วนใหญ่ตรวจเป็นข้อๆ จากทุกๆ คน โดยตรวจตามเฉลยที่ทำไว้ล่วงหน้า นอกจากนี้ พบว่า ส่วนใหญ่ไม่มีการพัฒนาข้อสอบและจัดทำคลังข้อสอบ สำหรับการตัดเกรดส่วนใหญ่เป็นแบบอิงกลุ่ม จากการสำรวจความคิดเห็นและปัญหาเกี่ยวกับ การวัดและประเมินผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน พบว่า อาจารย์ส่วนใหญ่ต้องการให้มีการจัดอบรมเชิงปฏิบัติการ เกี่ยวกับการวัดและประเมินผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เพื่อให้สามารถวัดและประเมินผลการเรียนได้ถูกต้องตามหลักการด้านการวัดและประเมินผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนทั้งภาคทฤษฎีและปฏิบัติ