การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการสอนกลวิธีในการอ่านตามการประเมินตนเองของอาจารย์ภาษาอังกฤษระดับปริญญาตรีจากคณะและวิทยาเขตต่างๆ ในสังกัดสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล จำนวน 21 แห่ง รวมทั้งสิ้น 114 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นโดยดัดแปลงมาจากแนวคิดของ G.Sarig แบบสอบถามดังกล่าวได้รับการตรวจสอบความครอบคลุมของเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน ผู้วิจัยนำ ข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ตามวิธีการทางสถิติ โดยการหาค่ามัชฌิมเลขคณิตและค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานแล้วนำเสนอในรูปตารางประกอบความเรียง ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. อาจารย์ภาษาอังกฤษ ประเมินตนเองว่าได้สอนกลวิธีในการอ่านในระดับปานกลางทุกด้าน คือด้านกลวิธีการใช้เทคนิคการอ่านต่างๆ ด้านกลวิธีการทำให้เกิดความกระจ่ายชัดและเข้าใจง่ายขึ้น ด้านกลวิธีการค้นหาความสัมพันธ์ของเนื้อเรื่องและด้านกลวิธีการตรวจสอบความเข้าใจ และเมื่อพิจารณารายละเอียดเป็นรายข้อพบว่ากลวิธีที่อาจารย์ภาษาอังกฤษมีความเห็นว่าได้สอนในระดับมาก ได้แก่ การอ่านแบบข้าม การอ่านเฉพาะจุด การให้ความสำคัญกับชื่อเรื่อง หัวข้อใหญ่ หัวข้อย่อย คำอธิบายภาพและแผนภูมิต่างๆการตีความหมายของคำและกลุ่มคำในปริบทโดยการสังเกตคำเหมือนและคำที่มีความหมายคล้ายกัน การใช้ความรู้เดิม การอาศัยข้อมูลที่ได้จากการอ่านเพื่อคาดเดาเรื่องราวและเหตุการณ์ในบทอ่าน การอ่านบทอ่านต่อไปเรื่อยๆ เพื่อให้ความหมายของคำและข้อความชัดเจนยิ่งขึ้น ส่วนกลวิธีที่อาจารย์ภาษาอังกฤษมีความเห็นว่าได้สอนในระดับน้อย ได้แก่ การเขียนสรุปข้อความแต่ละย่อหน้าไว้ริมหน้ากระดาษ และการวิเคราะห์ข้อผิดพลาดและไม่สอดคล้องกันของการตีความ 2. อาจารย์ภาษาอังกฤษที่สอนในสาขาวิชาที่แตกต่างกันทั้ง 6 กลุ่ม คือ กลุ่มเกษตร กลุ่มคหกรรม กลุ่มบริหารธุรกิจ กลุ่มวิศวกรรมเทคโนโลยี กลุ่มวิศวกรรมและเทคโนโลยีการเกษตร และกลุ่มศิลปศาสตร์ประเมินตนเองว่าได้สอนวิธีในการอ่านในระดับปานกลางทุกด้าน และเมื่อพิจารณารายละเอียดเป็นรายข้อพบว่า กลวิธีที่อาจารย์ภาษาอังกฤษส่วนใหญ่มีความเห็นตรงกันว่าได้สอนระดับมาก ได้แก่ การอ่านเฉพาะจุด การตีความหมายของคำและกลุ่มคำในปริบทโดยการสังเกตคำเหมือนและคำที่มีความหมายคล้ายกันการมองภาพรวมของเรื่องที่อ่าน การตั้งคำถามเพื่อทดสอบความเข้าใจของตนเอง ส่วนกลวิธีที่อาจารย์ภาษาอังกฤษส่วนใหญ่มีความเห็นตรงกันว่าได้สอนในระดับน้อยคือ การเขียนสรุปข้อความแต่ละย่อหน้าไว้ริมกระดาษและ การวิเคราะห์ข้อผิดพลาดและไม่สอดคล้องกันของการตีความ 3. อาจารย์ภาษาอังกฤษทั่วไปและอาจารย์เพื่อวัตถุประสงค์เฉพาะประเมินตนเองว่าได้สอนกลวิธีในการอ่านในระดับปานกลางทุกวัน และเมื่อพิจารณารายละเอียดเป็นรายข้อพบว่า อาจารย์ภาษาอังกฤษทั้ง 2 กลุ่ม มีความเห็นว่าได้สอนกลวิธีส่วนใหญ่ในระดับเดียวกัน ส่วนกลวิธีที่ได้สอนในระดับที่แตกต่างกัน ได้แก่การทำเครื่องหมายกำกับข้อมูลสำคัญในบทอ่านการคัดลอกข้อมูลสำคัญที่ได้จากการอ่าน การทำเครื่องหมายที่แตกต่างกันในจุดที่ต้องการเน้นต่างกัน การให้ความสำคัญกับชื่อเรื่อง หัวข้อใหญ่หัวข้อย่อย คำอธิบายและแผนภูมิต่างๆ การตีความหมายของคำและกลุ่มคำในปริบทโดยการสังเกตคำเหมือนและคำที่มีความหมายคล้ายกัน การวิเคราะห์ข้อความและการกล่าวซ้ำข้อความเดิม การมองภาพรวม การอ่านบทอ่านต่อไปเรื่อยๆ เพื่อให้ความหมายของคำและข้อความชัดเจนขึ้น การใช้ความรู้เดิมการประมวลเนื้อหาโดยเริ่มจากการมองภาพรวมและการอ่านซ้ำข้อความเดิม