การวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อวัดความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษด้านภาษาศาสตร์สังคมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ซึ่งประกอบด้วยความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษให้เหมาะสมกับหัวข้อในการปฏิสัมพันธ์ลีลาทางภาษาในการสื่อสาร และหน้าที่ของภาษาในการสื่อสารตัวอย่างประชากรในการวิจัย คือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ปีการศึกษา 2535ซึ่งสุ่ม จากโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดกรมสามัญศึกษา จำนวน 664 คนเครื่องมือที่ใช้วัดความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษด้านภาษาศาสตร์สังคมเป็นแบบสอบชนิดปรนัย 4 ตัวเลือก จำนวน 100 ข้อ ซึ่งผู้วิจัยสร้างขึ้นและได้ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 คนค่าความเที่ยงของแบบสอบเท่ากับ 0.86 มีค่าความยากอยู่ในระหว่าง 0.20-0.80 และค่าอำนาจจำแนกอยู่ในระหว่าง 0.20-0.60 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่ามัชฌิมเลขคณิต และค่าร้อยละ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษด้านภาษาศาสตร์สังคมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โดยรวมต่ำกว่าเกณฑ์ขั้นต่ำ โดยมีค่ามัชฌิมเลขคณิตของคะแนนเท่ากับ 43.45 เมื่อพิจารณาแยกตามองค์ประกอบของบริบททางภาษาศาสตร์สังคม พบว่านักเรียนมีความสามารถสูงสุดในด้านหน้าที่ทางภาษาในการสื่อสาร โดยมีค่ามัชฌิมเลขคณิตคิดเป็นร้อยละ 49.25และมีความสามารถต่ำสุดในด้านลีลาทางภาษาในการสื่อสาร โดยมีค่ามัชฌิมเลขคณิตคิดเป็นร้อยละ 38.76 2. เมื่อพิจารณาจำนวนนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ตามเกณฑ์ประเมิน ความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษพบว่า นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ส่วนใหญ่มีความสามารถอยู่ในเกณฑ์ต่ำกว่าเกณฑ์ขั้นต่ำร้อยละ 67.20อยู่ในเกณฑ์ ผ่านเกณฑ์ขั้นต่ำร้อยละ 19.60 อยู่ในเกณฑ์ปานกลางร้อยละ10.50 อยู่ใน เกณฑ์ดีร้อยละ 2.40 และอยู่ในเกณฑ์ดีมากร้อยละ 0.30