การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อเปรียบเทียบค่าความคลาดเคลื่อนกำลังสองเฉลี่ยเปรียบเทียบลักษณะการแจกแจง และเปรียบเทียบความแตกต่างค่ามัธยฐาน ของค่าสัมประสิทธิ์ความสัมพันธ์ วี ของแครมเมอร์ ระหว่างการวิเคราะห์โดยการรวมเซลล์กับไม่รวมเซลล์ในตารางการณ์จร เมื่อความถี่ที่คาดหวัดมีขนาดเล็ก โดยที่สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของประชากรมีค่าเท่ากับ 0.0, 0.1, ..., 0.9 การศึกษาครั้งนี้ใช้วิธีการทดลอง ดำเนินการทดลองด้วยเทคนิค มอนติคาร์โลซิมูเลชั่น(Monte Carlo Simulation) จำลองการทดลอง 4000ครั้ง ด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์ โดยศึกษาจากข้อมูลที่มีลักษณะเป็นความถี่ในรูปตารางการณ์จร 2x3 2x4 2x5 3x3 3x4 3x5 4x3 4x4 4x5 กำหนดให้มีความถี่ที่คาดหวังขนาดเล็ก 1 ถึง 3 สดมภ์ กลุ่มตัวอย่างมีขนาด 200 ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ค่าความคลาดเคลื่อนกำลังสองเฉลี่ย ของค่าสัมประสิทธิ์ความสัมพันธ์ วี ของแครมเมอร์ที่วิเคราะห์โดยการไม่รวมเซลล์ จะมีค่าต่ำกว่าที่วิเคราะห์โดยการรวมเซลล์ โดยเฉพาะ เมื่อค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของประชากร มีค่าต่ำ 2. ลักษณะการแจกแจงค่าสัมประสิทธิ์ความสัมพันธ์ วี ของแครมเมอร์ที่วิเคราะห์ โดยการรวบกับไม่รวมเซลล์ ส่วนมากจะมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. ค่ามัธยฐานของค่าสัมประสิทธิ์ความสัมพันธ์ วี ของแครมเมอร์ ที่วิเคราะห์โดยการรวมกับไม่รวมเซลล์ โดยส่วนมากจะมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 ซึ่งจะแตกต่างกันในทางที่ค่ามัธยฐานของการวิเคราะห์โดยการไม่รวมเซลล์ จะมีค่าต่ำกว่า ที่วิเคราะห์โดยการรวมเซลล์