การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงทัศนคติของผู้อยู่อาศัยในอาคารชุดพักอาศัยราคาถูก ในเขตกรุงเทพมหานครชั้นนอก ในแง่ของสังคมเศรษฐกิจ และกายภาพ โดยได้ศึกษาถึงสภาพความเป็นอยู่ สิ่งอำนวยความสะดวก ระบบสาธารณูปโภค และสาธารณูปการต่างๆ ภายในอาคารชุดพักอาศัยราคาถูกนี้ เพื่อเป็นแนวทางและข้อมูลพื้นฐานให้องค์กรของรัฐและเอกชน ในการจัดทำโครงการที่อยู่อาศัยราคาถูกให้แก่ผู้มีรายได้น้อยต่อไป ในการวิจัยนี้ได้ตั้งสมมุติฐานไว้ 2 ประการ คือ 1) ทัศนคติการเลือกที่อยู่อาศัยของผู้อยู่อาศัยในอาคารชุดพักอาศัยราคาถูก มีแนวโน้มเปลี่ยนแปลงจากบ้านเดี่ยวไปสู่อาคารชุดพักอาศัยมากขึ้น 2) ผู้อยู่อาศัยในอาคารชุดพักอาศัยราคาถูกย่านชานกรุงเทพมหานคร มีแนวโน้มที่จะย้ายที่อยู่อาศัยจากย่านชานกรุงเทพมหานครเข้าสู่เขตชั้นกลาง และชั้นในของกรุงเทพมหานครมากขึ้น กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย จำแนกเป็น 4 กลุ่ม คือ กลุ่มผู้อยู่อาศัยในอาคารชุดพักอาศัยในเขตกรุงเทพมหานคร ย่านชานเมืองและต่อเมือง ในทิศเหนือ ใต้ ตะวันออก และตะวันออก จำนวน 1,002 ตัวอย่าง ผลการวิจัยพบว่า มีสาระที่น่าสนใจคือ ปัจจุบันผู้มีรายได้น้อยในกรุงเทพมหานครต้องการย้ายที่พักอาศัยไปอยู่บ้านเดี่ยว ถึงร้อยละ 68.1 อาคารชุดพักอาศัยร้อยละ 17.6 และบ้านแถวหรือทาวน์เฮ้าส์ร้อยละ 14.3ส่วนทัศนคติที่ผู้อยู่อาศัยมีต่ออาคารชุดพักอาศัยราคาถูก มีทัศนคติที่ดีต่อการพักอาศัยในอาคารชุดเพียงร้อยละ 8.1 ส่วนใหญ่ร้อยละ 87.2 มีทัศนคติเป็นกลางส่วนที่เหลืออีกร้อยละ 4.7 มีทัศนคติไม่ดีต่อการพักอาศัยในอาคารชุด ผลการพิสูจน์สมมติฐานข้อที่ 1 พบว่า ได้รับการปฏิเสธ เนื่องจากผู้อยู่อาศัยร้อยละ 68.1 ต้องการอาศัยในบ้านเดี่ยว และมีเพียงร้อยละ 17.6ต้องการอาศัยในอาคารชุด ผลการพิสูจน์สมมติฐานข้อที่ 2 พบว่า ได้รับการปฏิเสธเนื่องจากผู้อยู่อาศัยส่วนใหญ่ร้อยละ 39.1 ต้องการอาศัยใกล้แหล่งทำงานมากกว่า แสดงว่าผู้มีรายได้น้อยไม่เห็นว่าการเลือกที่อยู่อาศัยในแหล่งทำงานมีความสำคัญมากกว่าบริเวณใจกลางเมือง หรือศูนย์กลางธุรกิจ