การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาข้อมูลเบื้องต้นเกี่ยวกับบ้านใต้สะพานในเขตกรุงเทพมหานครให้ปรากฏอย่างถูกต้องและเป็นระบบ ในเรื่องของที่ตั้งและจำนวนบ้านใต้สะพาน ลักษณะและขนาดของผู้อยู่อาศัย ฐานะทางเศรษฐกิจและสังคม ลักษณะการอพยพโยกย้าย ความคิดเห็นต่อการไล่รื้อและแนวนโยบายของรัฐต่อปัญหาบ้านใต้สะพาน เพื่อเป็นแนวทางในการแก้ไข ปัญหาดังกล่าว มีการเก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ผู้อยู่อาศัยในบ้านใต้สะพานผู้เป็นหัวหน้าครัวเรือนทั้งหมด โดยใช้แบบสัมภาษณ์ จากผลการวิจัยพบว่า 1. บ้านใต้สะพานในเขตกรุงเทพมหานครมีจำนวนทั้งสิ้น 65 สะพานตั้งอยู่ในเขตต่างๆ จำนวน 21 เขต 1 สาขามีประชากรจำนวนทั้งสิ้น2,165 คน จำนวนครอบครัว 620 ครอบครัว จำนวนบ้าน 581 หลังคาเรือน ผู้อยู่อาศัยฯชายและหญิงมีจำนวนใกล้เคียงกัน ทั้งหมดมีสัญชาติไทยส่วนใหญ่มีเชื้อชาติไทยนับถือศาสนาพุทธ สมรสแล้ว จบการศึกษาระดับประถมศึกษา มีสูติบัตรและบัตรประชาชน อายุ 20-59 ปี ประกอบอาชีพรับจ้างทั่วไป ค้าขายเล็กน้อย รับซื้อของเก่า มีรายได้เฉลี่ยทั้งครอบครัวไม่เกินเดือนละ3,000 บาท สถานที่ทำงานอยู่ในเขตชั้นในและเขตชั้นล่าง อยู่ห่างจากที่พักในรัศมีไม่เกิน 5 กิโลเมตร มีหนี้สิน ไม่มีเงินออม ใช้น้ำประปาและไฟฟ้าโดยขอพ่วงจากเพื่อนบ้าน การถ่ายอุจจาระปัสสาวะทิ้งขยะถูกสุขลักษณะ ใช้บริการการรักษาพยาบาลที่โรงพยาบาลของรัฐ มีสิ่งอำนวยความสะดวกทั่วไปเช่น วิทยุ โทรทัศน์ พัดลม 2. ลักษณะทางสังคมจะเป็นแบบต่างคนต่างอยู่ มีการรวมตัวกันเมื่อมีงานเทศกาลสำคัญเท่านั้น ได้รับความช่วยเหลือจากสังคมภายนอกน้อยมาก ผู้อยู่อาศัยส่วนใหญ่มีภูมิลำเนาเดิมอยู่ในภาคกลาง ส่วนใหญ่เป็นคนกรุงเทพฯเคยโยกย้ายที่อยู่อาศัยมาแล้วอย่างน้อย 1 ครั้ง มาจากชุมชนแออัดในกรุงเทพฯ ย้ายเข้ามาอยู่บ้านใต้สะพานเพราะญาติชวนมาอยู่ อยู่อาศัยมาแล้วประมาณ 5-10 ปี และนานที่สุด 40 ปีขึ้นไปส่วนใหญ่ยังไม่เคยถูกไล่รื้อนับตั้งแต่มาอยู่ที่บ้านใต้สะพาน ผู้อยู่อาศัยส่วนใหญ่คิดว่ามีสิทธิอาศัยอยู่ใต้สะพานและจะอยู่ต่อไป ส่วนใหญ่จะยอมย้ายออกไปถ้ามีเงื่อนไขที่ดีจากหน่วยงานที่รื้อย้ายคิดว่ามีปัญหาเรื่องอาชีพหากต้องย้ายไปอยู่ที่เขตหนองจอกส่วนใหญ่ต้องการให้รัฐจัดหาที่ดินให้เช่าระยะยาว