การศึกษาปริมาณและการแพร่กระจายของสารลดแรงตึงผิวแอลเอเอสในแม่น้ำเจ้าพระยาตอนล่าง โดยการวิเคราะห์สารลดแรงตึงผิวแอลเอเอสด้วยวิธี methylene blue active substances ทำการเก็บตัวอย่างในแม่น้ำเจ้าพระยาตอนล่างทั้งหมด 15 สถานี และบริเวณปากคลองสายต่าง ๆจำนวน 5 สถานี เก็บเป็นจำนวน 2 ครั้ง คือ ในเดือนตุลาคมและเดือนเมษายน และในน้ำเสียชุมชน ทำการศึกษาในหมู่บ้านสัมมากร และชุมชนการเคหะห้วยขวาง ผลการศึกษาพบว่าในแม่น้ำเจ้าพระยาตอนล่างมีปริมาณแอลเอเอสอยู่ระหว่าง 0-0.032 มิลลิกรัมต่อลิตร ในฤดูน้ำมาก (เดือนตุลาคม,2534) และ 0-0.072 มิลลิกรัมต่อลิตร ในฤดูน้ำน้อย (เดือนเมษายน,2535) เมื่อทดสอบความแตกต่างทางสถิติพบว่าปริมาณแอลเอเอสในแม่น้ำเจ้าพระยาตอนล่างในฤดูน้ำน้อย มีค่าสูงกว่าในฤดูน้ำมากอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) ในคลองสายต่าง ๆ มีค่าเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 0.046-2.072มิลลิกรัมต่อลิตร โดยในคลองพระโขนงมีค่าสูงสุดและคลองบางกอกใหญ่มีค่าต่ำสุด และปริมาณแอลเอเอสในน้ำเสียชุมชนทั้ง 3 แห่ง ที่ทำการศึกษามีค่าใกล้เคียงกันคืออยู่ระหว่าง 4.365-5.153 มิลลิกรัมต่อลิตร ชุมชนการเคหะห้วยขวางมีค่าสูงที่สุด ส่วนค่าสมมูลประชากรของแอลเอเอสมีค่าเท่ากับ1.22 และ 1.10 กรัมต่อคนต่อวัน สำหรับชุมชนที่ 1 และชุมชนที่ 2 ของหมู่บ้านสัมมากร ตามลำดับ และพบว่าประสิทธิภาพในการบำบัดแอลเอเอสของระบบบำบัดน้ำเสีย bioreel, biodrum ของหมู่บ้านสัมมากร และระบบactivated sludge ของการเคหะห้วยขวาง มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 95.3%,83.0% และ 98.1% ตามลำดับ