ในงานวิจัยนี้ ได้ศึกษาสภาวะที่เหมาะสมสำหรับการอัดขึ้นรูปโพลีโพรพิลีนเสริมแรงด้วยใยแก้ว พบว่าสภาวะที่เหมาะสมคือ เสริมแรงด้วยใยแก้วประมาณ30-40 เปอร์เซ็นโดยน้ำหนัก หลอมที่อุณหภูมิ 200 องศาเซลเซียส แล้วหล่อเย็นทันทีภายใต้ความดัน 200 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว เนื่องจากวัสดุเสริมแรงที่ดีนั้นนอกจากจะต้องขึ้นรูปที่สภาวะเหมาะสมแล้วยังต้องเลือกใช้สารปรับสภาพผิวที่เหมาะสมด้วยในงานวิจัยนี้จึงทำการศึกษาเปรียบเทียบประสิทธิภาพการเพิ่มความเข้ากันได้ระหว่างใยแก้วกับโพลีโพรพิลีนโดยใช้สารปรับสภาพผิว 5 ชนิด คือโพลีไวนิลแอลกอฮอล์, คาร์บอกซีเมทิลเซลลูโลส, อีโพลีน-43พี, เอ-174 ไซเลนและ ฟอกเกอร์ ตามลำดับ จากผลการวิจัย พบว่าหากทำการเคลือบผิวใยแก้วซึ่งปราศจากสารเคลือบผิวใด ๆ ด้วย สารปรับสภาพผิวดังกล่าว สมบัติเชิงกลของสารเสริมแรงจะเพิ่มขึ้นอย่างเด่นชัด โดยเฉพาะเมื่อเคลือบด้วย เอ-174 ไซเลน หรือโพลีไวนิลแอลกอฮอล์ส่วนกรณีเคลือบสารดังกล่าวบนใยแก้ว เอจีไอ ซึ่งมีสารเคลือบผิวทั้งชนิดที่เหมาะกับเทอร์โมพลาสติกและชนิดที่เหมาะกับเทอร์โมเซตติงพลาสติก จะพบว่าสารเคลือบผิวดังกล่าวไม่แสดงประสิทธิภาพการเพิ่มความเข้ากันได้ระหว่างใยแก้วกับโพลีโพรพิลีน ในทางตรงกันข้าม หากเคลือบสารดังกล่าวบนใยแก้ว เอ็นอีจีซึ่งมีสารเคลือบผิวที่เหมาะเฉพาะกับเทอร์โมเซตติงพลาสติกจะพบว่า สารเคลือบผิวแต่ละชนิดแสดงประสิทธิภาพการเพิ่มความเข้ากันได้ระหว่างใยแก้วกับโพลีโพรพิลีนอย่างเด่นชัด โดยเฉพาะ อีโพลีน-43พี มีแนวโน้มประสิทธิภาพสูงสุดนอกจากนี้ได้มีการตรวจสอบการเพิ่มความเข้ากันได้ระหว่างใยแก้วกับโพลีโพรพิลีนแต่ปรากฏว่าไม่สังเกตการเปลี่ยนแปลงอย่างเด่นชัด สำหรับการวิเคราะห์ข้อมูลในงานวิจัยนี้ได้มีการนำวิธีการคำนวณทางสถิติมาใช้เพื่อให้ได้ข้อมูลที่น่าเชื่อถือมากขึ้น