| ชื่อเรื่อง | : | สภาวะที่เหมาะสมในการเพาะเลี้ยงสาหร่ายสไปรูไลน่าเพื่อผลิตเบต้าแคโรทีน |
| นักวิจัย | : | สรัญญา พันธุ์พฤกษ์ |
| คำค้น | : | BETA-CAROTENE , SPIRULINA |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2536 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082536000138 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | ทำการศึกษาตัวทำละลายที่เหมาะสมในการสกัดเบต้าแคโรทีนจากสาหร่ายไปรูไลน่า พบว่า เมทธานอลเป็นตัวทำละลายที่ดีที่สุดในการสกัดแคโรทีน จากการศึกษาสภาวะที่เหมาะสมในการเพาะเลี้ยงสาหร่ายสไปรูไลน่าที่แยกมาจากบึงมักกะสันเพื่อผลิตเบต้าแคโรทีนในปริมาณสูง โดยนำสาหร่ายมาเพาะเลี้ยงในอาหารเลี้ยงเชื้อซาร์ครูคที่เปลี่ยนแปลงความเข้มข้นของโซเดียมไนเตรต ไดโปตัสเซียมซัลเฟต ไดโปตัสเซียมไฮโดรเจนฟอสเฟต และแมกนีเซียม ซัลเฟต พบว่าสภาวะที่เหมาะสมคือ โซเดียมไนเตรต 1.25 กรัมต่อลิตร ไดโปตัสเซียมไฮโดรเจนฟอสเฟต 0.25 กรัมต่อลิตร แมกนีเซียมซัลเฟต 0.1 กรัมต่อลิตร โดยไม่จำเป็นต้องใส่ไดโปรตัสเซียมตัสเซียมลงในอาหารเลี้ยงเชื้อ จากการศึกษาผลของเกลือต่อการเจริญและการผลิตเบต้าแคโรทีน พบว่าเมื่อความเข้มข้นของเกลือเพิ่มขึ้น การเจริญของสาหร่ายลดลงอย่างเด่นชัด ในขณะที่การผลิตเบต้าแคโรทีนสูงขึ้น สภาวะที่สาหร่ายผลิตเบต้าแคโรทีนในปริมาณสูง คือ การเปลี่ยนระดับความเข้มข้นของเกลือจาก 20 กรัมต่อลิตร ไปเป็น 30 กรัมต่อลิตร และการเติมเกลือให้มีความเข้มข้นเป็น 40 กรัมต่อลิตร หลังจากเลี้ยงสาหร่ายให้เจริญเป็นเวลา 4 วัน นอกจากนี้เมื่อทำการเลี้ยงสาหร่ายในอาหารที่มีความเข้มข้นของเกลือ 40 กรัมต่อลิตร ให้เคยชินเป็นเวลา 1 สัปดาห์ จากนั้นนำสาหร่ายมาเลี้ยงในอาหารที่มีความเข้มข้นของเกลือ 40 กรัมต่อลิตร ต่อไปอีก1 สัปดาห์ จะทำให้สาหร่ายผลิตเบต้าแคโรทีนในปริมาณสูงขึ้นมาก การศึกษาความเข้มแสงและชนิดของแสงที่เหมาะสม พบว่าความเข้มแสงที่เหมาะสมสำหรับการเจริญและการผลิตเบต้าแคโรทีนคือ 10,000 ลักซ์ และเมื่อทำการเพาะเลี้ยงที่ระดับความเข้มแสงเท่ากันทั้งในแสงสีแดง แสงสีน้ำเงินและแสงสีขาวพบว่าสาหร่ายผลิตเบต้าแคโรทีนในปริมาณสูงตามลำดับดังนี้ แสงสีแดง>แสงสีน้ำเงิน>แสงสีขาว จากการศึกษาตัวยับยั้งชนิดต่างๆ ต่อการผลิตเบต้าแคโรทีนของสาหร่ายสไปรูไลน่าพบว่า นอร์ฟลูราซอนเป็นตัวยับยั้งอย่างแรง ไดฟินิลามีนเป็นตัวยับยั้งอย่างปานกลาง และ 2,4-ไดไนโตรฟีนิลเป็นตัวยับยั้งอย่างอ่อน ผลของการขยายขนาดการเพาะเลี้ยงสาหร่ายบริเวณกลางแจ้งสอดคล้องกับผลที่ได้ในระดับปฏิบัติการ โดยการเจริญและการผลิตเบต้าแคโรทีนขึ้นกับปัจจัยสภาวะแวดล้อมต่างๆ ได้แก่ ความเข้มแสง อุณหภูมิและความเข้มข้นของเกลือ นำสาหร่ายที่ได้จากการขยายขนาดมาทำให้แห้ง พบว่าการทำให้แห้งโดยสูญญากาศที่อุณหภูมิต่ำเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการอบแห้ง ทำการแยกเบต้าแคโรทีนจากคาโรทีนนอยด์พร้อมทั้งทำให้บริสุทธิ์โดยนำไปผ่านคอลัมน์ซิลิกา จี-60 พบว่าสามารถแยกเบต้าแคโรทีนให้บริสุทธิ์ได้ผลผลิต 97% ของทั้งหมด ในการเก็บรักษาสาหร่ายสไปรูไลน่า พบว่าที่อุณหภูมิ-70 องศาเซลเซียล สาหร่ายมีการสูญเสียเบต้าแคโรทีนน้อยที่สุดและการเติม10% โซเดียมเมตาไบซัลไฟด์ช่วยป้องกันการสูญเสียเบต้าแคโรทีนได้เล็กน้อย |
| บรรณานุกรม | : |
สรัญญา พันธุ์พฤกษ์ . (2536). สภาวะที่เหมาะสมในการเพาะเลี้ยงสาหร่ายสไปรูไลน่าเพื่อผลิตเบต้าแคโรทีน.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. สรัญญา พันธุ์พฤกษ์ . 2536. "สภาวะที่เหมาะสมในการเพาะเลี้ยงสาหร่ายสไปรูไลน่าเพื่อผลิตเบต้าแคโรทีน".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. สรัญญา พันธุ์พฤกษ์ . "สภาวะที่เหมาะสมในการเพาะเลี้ยงสาหร่ายสไปรูไลน่าเพื่อผลิตเบต้าแคโรทีน."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2536. Print. สรัญญา พันธุ์พฤกษ์ . สภาวะที่เหมาะสมในการเพาะเลี้ยงสาหร่ายสไปรูไลน่าเพื่อผลิตเบต้าแคโรทีน. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2536.
|
