การทดลองผลิตถ่านกัมมันต์จากกะลาตาลโตนด ได้ดำเนินงาน 2 วิธีคือวิธีทางเคมี และวิธีทางฟิสิกส์ โดยทั่วไปการผลิตถ่านกัมมันต์ในระดับอุตสาหกรรม นิยมใช้วิธีทางฟิสิกส์ คือใช้ก๊าซออกซิไดซ์ในฟลูอิไดซ์เบด เพราะมีต้นทุนการผลิตต่ำกว่า จากการทดลองพบว่า การผลิตถ่านกัมมันต์จากกะลาตาลโตนดด้วยวิธีทางเคมี ควรคาร์โบไนซ์กะลาตาลโตนดที่อุณหภูมิ 200 องศาเซลเซียส นาน2 ชั่วโมง เพื่อให้บดได้ง่าย และมีผลน้อยที่สุดต่อคุณภาพของถ่านกัมมันต์ที่ได้สภาวะที่เหมาะสมในการผลิตถ่านกัมมันต์ คือใช้ถ่านที่มีขนาด 1.68 ถึง2.38 มิลลิเมตร ผสมกับสารละลายซิงค์คลอไรด์เข้มข้น ร้อยละ 60 โดยน้ำหนัก ใช้อัตราส่วนของสารละลายซิงค์คลอไรด์ต่อถ่านเท่ากับ 3 ต่อ 2 เขย่าเป็นเวลานาน 72 ชั่วโมง แล้วนำไปกระตุ้นด้วยความร้อนที่อุณหภูมิ 500องศาเซลเซียส นาน 1 ชั่วโมง จะได้ถ่านกัมมันต์ที่มีพื้นที่ผิว 1,600 ถึง1,700 ตารางเมตรต่อกรัม, ค่าไอโอดีน 1,100 ถึง 1,200 มิลลิกรัมต่อกรัม, ค่าเมทธิลีนบลู 350 ถึง 400 มิลลิกรัมต่อกรัม, ค่าเถ้า ร้อยละ 2 ถึง5 โดยน้ำหนัก, ค่าร้อยละของผลิตภัณฑ์ที่ได้ 40 ถึง 50 สำหรับการผลิตถ่านกัมมันต์ด้วยวิธีทางฟิสิกส์ พบว่าสภาวะที่เหมาะสมคือใช้ถ่านกะลาตาลโตนดซึ่งคาร์โบไนซ์ที่อุณหภูมิ 500 องศาเซลเซียส นาน2 ชั่วโมงขนาด 1.19 ถึง 1.68 มิลลิเมตร กระตุ้นด้วยก๊าซผสมระหว่างก๊าซที่ได้จากการเผาไหม้น้ำมันดีเซลกับไอน้ำอิ่มตัวยิ่งยวด ที่มีความเร็ว6.44 เมตรต่อวินาที ในฟลูอิไดซ์เบด ได้ถ่านกัมมันต์ที่มีพื้นที่ผิว 1,800 ถึง1,900 ตารางเมตรต่อกรัม, ค่าไอโอดีน 1,000 ถึง 1,300 มิลลิกรัมต่อกรัม, ค่าเมทธิลีนบลู 250 ถึง 350 มิลลิกรัมต่อกรัม, ค่าเถ้า ร้อยละ 10ถึง 15 โดยน้ำหนัก, ค่าร้อยละของผลิตภัณฑ์ที่ได้ 30 ถึง 40