การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะทางประชากร เศรษฐกิจและสังคมของหัวหน้าครัวเรือนในชุมชนบางกะเจ้ากับความจำเป็นในการพึ่งพาอาศัยบุตร โดยใช้ข้อมูลของโครงการศึกษาเพื่อการวางแผนพัฒนาสิ่งแวดล้อมบางกะเจ้า (ข้อมูลพื้นฐานทางด้านประชากรเศรษฐกิจและสังคม) สถาบันวิจัยสังคมและของสถาบันประชากรศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมูลระหว่างเดือนมีนาคม-เมษายน 2532 หน่วยตัวอย่างที่ศึกษาคือหัวหน้าครัวเรือนที่มีอายุต่ำกว่า ง60 ปี รวมจำนวนตัวอย่าง 450 ราย ผลการวิจัยพบว่า ลักษณะที่แตกต่างกันของหัวหน้าครัวเรือนในเรื่องเพศสถานภาพสมรส อาชีพ สถานภาพการทำงาน รายได้ของหัวหน้าครัวเรือนรายได้ของครอบครัว การออมทรัพย์ กรรมสิทธิ์ในบ้านและที่ดิน และระดับการศึกษามีความสัมพันธ์กับความจำเป็นในการพึ่งพาอาศัยบุตรอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับต่ำกว่า .05 สำหรับอายุ จำนวนบุตรที่มีชีวิต การมีหนี้สิน และแบบของครอบครัวนั้นไม่ปรากฏว่ามีความสัมพันธ์ทางสถิติที่ชัดเจนกับความจำเป็นในการพึ่งพาอาศัยบุตร ผลการศึกษาครั้งนี้สรุปได้ว่า ปัญหาทางเศรษฐกิจเป็นปัญหาสำคัญต่อความจำเป็นในการพึ่งพาอาศัยบุตรของหัวหน้าครัวเรือนในชุมชนบางกะเจ้าถ้าผู้ใดมีฐานะทางเศรษฐกิจอยู่ในระดับที่ดีสามารถเลี้ยงตัวเองได้ จะไม่มีความจำเป็นในการพึ่งพาอาศัยบุตรมากนัก แต่ถ้าผู้ใดมีความไม่มั่นคงทางฐานะเศรษฐกิจ เขาผู้นั้นอาจะมีความจำเป็นที่จะต้องพึ่งพาอาศัยบุตรในการเลี้ยงชีพเมื่อถึงวัยสูงอายุ