วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาบทบาทของสหประชาชาติในการฟื้นฟูสันติภาพและการดำเนินการเพื่อให้มีการจัดตั้งรัฐบาลในกัมพูชา โดยเริ่มศึกษาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 จนถึงเดือนกันยายน 2536 ซึ่งสหประชาชาติสิ้นสุดภารกิจการปฏิบัติการรักษาสันติภาพในกัมพูชา โดยใช้แนวความคิดเรื่องหลักการปฏิบัติการเพื่อรักษาสันติภาพ สภาพแวดล้อมระหว่างประเทศ และหลักการกำหนดใจตนเองเป็นกรอบในการวิเคราะห์ ผลจากการศึกษาวิจัยพบว่า การที่สหประชาชาติสามารถเข้ามามีบทบาทในการฟื้นฟูสันติภาพและจัดตั้งรัฐบาลในกัมพูชาได้สำเร็จ เป็นผลมาจากความปรองดองของประเทศมหาอำนาจอันได้แก่ สหรัฐฯ โซเวียต จีน ฝรั่งเศส อังกฤษรวมทั้งประเทศที่มีบทบาทเกี่ยวข้อง อาทิ อาเซียน ออสเตรเลีย และญี่ปุ่นโดยเฉพาะอย่างยิ่ง การสิ้นสุดของสงครามเย็น ทำให้ประเทศมหาอำนาจเหล่านี้ร่วมมือกันอย่างจริงจังมากขึ้น ในการแสวงหาหนทางยุติปัญหากัมพูชา ประกอบกับมติมหาชนโลกสนับสนุนเจตนารมณ์ของสหประชาชาติ ที่จะให้ชาวกัมพูชามีสิทธิในการกำหนดใจตนเองอย่างแท้จริง อย่างไรก็ดี การดำเนินงานขององค์กรบริหารชั่วคราวแห่งสหประชาชาติในกัมพูชา (United Nations Tranitional Authority in Cambodia: UNTAC)ประสบกับปัญหาและอุปสรรคหลายประการ เพราะนับเป็นประสบการณ์ครั้งแรกของสหประชาชาติที่เข้ามาควบคุมกระทรวงหลัก 5 กระทรวง เพื่อให้เกิดความสงบเรียบร้อย และสภาพแวดล้อมทางการเมืองที่เป็นกลางก่อนที่จะจัดให้มีการเลือกตั้งทั่วไป แต่ด้วยความพยายามของสหประชาชาติ และบรรดาประเทศมหาอำนาจทั้งหลายที่ช่วยกันแก้ไขและประคับประคองแผนสันติภาพที่ 18 ประเทศได้ลงนามไว้ที่กรุงปารีส เมื่อปี พ.ศ. 2534 ทำให้ UNTAC สามารถจัดการเลือกตั้งและจัดตั้งรัฐบาลกัมพูชาได้เป็นผลสำเร็จ