จุดมุ่งหมายของการวิจัยคือ การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างองค์ประกอบกับความคงทนต่อสารเคมีของแก้วที่มีองค์ประกอบเหมือนเส้นใยแร่,เปรียบเทียบอัตราการกัดกร่อนระหว่างชิ้นแก้วกับเส้นใย และท้ายที่สุดศึกษาผลกระทบของ คาร์บอนไดออกไซด์ ฟอสเฟต สารเคลือบผิว และสารละลายบัฟเฟอร์ที่ pH 5 ในส่วนของทฤษฎีได้คำนวณค่าพลังงานเสรีของการละลายจากวิธีการคำนวณหลายองค์ประกอบของนอร์มด้วยคอมพิวเตอร์ ในส่วนของการทดลองได้ทำการทดลองชิ้นแก้ว 4 ชนิด คือ แก้วบอโรซิลิเคทแก้วชนิดอี slag และบะชอลต์ ซึ่งมีการปรับอัตราส่วนของแมกนีเซียม-ออกไซด์ และแคลเซียมออกไซด์ โดยทำการทดลองที่อุณหภูมิ 37 องศาอัตราส่วนระหว่างพื้นที่ผิวต่อสารละลาย 0.1 ต่อเซนติเมตร ในสารละลายแกมเบิลล์ (Gamble's) อิ่มตัวของคาร์บอนไดออกไซด์ ผลการวิจัยพบว่าอัตราการละลายของชิ้นแก้ว และเส้นใยมีลักษณะคล้ายกัน แก้วทุกชนิดค่อนข้างเสถียร ในสารละลายแกมเบิลล์อิ่มตัวของคาร์บอนไดออกไซด์มากกว่าในสารละลายที่ไม่มีคาร์บอนไดออกไซด์ ที่ pH 5แก้วบะชอลต์ slag และบอโรซิลิเคทจะให้ผลที่สลับกัน คือมีอัตราการกัดกร่อนที่เร็วมากสำหรับแก้วบะชอลต์ และ slag และช้ามากสำหรับแก้วบอโรซิลิเคท ทั้งนี้เพราะองค์ประกอบพวกอัลคาไรด์ และโบรอน ออกไปจากผิวแก้ว นอกจากนี้ยังพบว่าปริมาณของแมกนีเซียมออกไซด์ มีผลทำให้อัตราการกัดกร่อนลดลงด้วย