การชะละลายโดยใช้คาร์บอนไดออกไซด์เหลวเป็นเทคนิคการแยกสารแบบใหม่โดยใช้คุณสมบัติของตัวทำละลายที่สภาวะวิกฤต (73.8 บาร์,31.06 องศาเซลเซียส) ซึ่งมีประสิทธิภาพในการแยกสารที่มีน้ำหนักโมเลกุลต่ำออกจากสารที่มีน้ำหนักโมเลกุลสูง คาร์บอนไดออกไซด์เหลวเป็นสารไม่มีขั้ว (nonpolar) มีการแพร่สูง ความหนืดต่ำทำให้สามารถแยกสารและเกิดการแยกวัฏภาคได้เร็วจึงได้นำเทคนิคนี้มาใช้ในการลดปริมาณของไนโตรเจนหรือโปรตีนในเนื้อยางให้น้อยลง โดยคาร์บอนไดออกไซด์เหลวจะเข้าไปเกาะที่กลุ่มโมเลกุลพอลิเมอร์ไอโซพรีน และไล่น้ำที่มีโปรตีนละลายอยู่ออกมาทั้งยังช่วยปรับปรุงสีของยางให้ดีขึ้น ซึ่งทำให้คุณสมบัติของยางเป็นยางที่ต้องการในงานวิศวกรรมและอุตสาหกรรมมากขึ้น จากการศึกษา พบว่า เมื่ออุณหภูมิและความดันสูงขึ้นสามารถลดปริมาณไนโตรเจนในเนื้อยางลงได้มากขึ้น ยางที่ได้หลังการชะละลายจะมีสีเหลืองน้อยลง ขาวขึ้น และสภาวะที่เหมาะสมในการชะละลายคือ ที่ความดัน80 บาร์ อุณหภูมิ 38 องศาเซลเซียส และเวลาในการชะละลาย 30 นาทีจะสามารถลดปริมาณไนโตรเจนในเนื้อยางลงได้จาก 0.27 เปอร์เซ็นต์ เหลือ0.04 เปอร์เซ็นต์ และ ยางที่ได้จะมีระดับสีลดลงจากเดิม ผลจากการชะละลายโปรตีนออกจากเนื้อยางด้วยคาร์บอนไดออกไซด์แสดงได้ในรูปสมการ ดังนี้ (...) = 1-0.95 (P(,r)/T(,r)) e('-20) (...)โดย (...) คือสัดส่วนของโปรตีนที่ถูกชะออกมาต่อโปรตีนทั้งหมด และ (...)คือสัดส่วนของน้ำหนักคาร์บอนไดออกไซด์ต่อน้ำหนักยาง