ศึกษาพิษเฉียบพลัน? และพิษรองเฉียบพลันของสารละลายเมอร์คิวริค ?????คลอไรด์ และเลดไนเตรท ที่ต่างระดับความเข้มข้น ต่อปลาตะเพียนขาว ?????(Puntius gonionotus,?? Bleeker)? และ? ไรน้ำแดง? (Moina ?????macrocopa, straus)? ด้วยวิธีชีววิเคราะห์แบบน้ำนิ่งเปลี่ยนน้ำในสภาพ ?????ห้องปฏิบัติการ?? ข้อมูลที่ได้นำการวิเคราะห์ความแปรปรวนของการตอบสนองของสัตว์ทดลองในแต่ละระดับความเข้มข้น เปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม โดยใช้โปรแกรม SPSS-X ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 ผลการศึกษาพิษเฉียบพลัน พบว่า96-h LC(,50) ของปลาตะเพียน ?????ขาว? ในสารละลายปรอทและสารละลายตะกั่วเท่ากับ 0.22 และ 70.2 ?????มิลลิกรัมต่อลิตร ตามลำดับ ผลการศึกษาพิษรองเฉียบพลันเกี่ยวกับอัตราการ ?????ใช้ออกซิเจนของปลาตะเพียนขาว ในสารละลายปรอทเข้มข้น 0.06 ?????มิลลิกรัมต่อลิตร ในระยะเวลา 20 วัน และในสารละลายตะกั่วเข้มข้น ?????17.6 มิลลิกรัมต่อลิตร ในระยะเวลา 30 วัน พบว่ามีค่าต่ำกว่ากลุ่มควบคุม ?????อย่างมีนัยสำคัญ สำหรับไรน้ำแดง ค่า 48-h LC(,50) ในสารละลาย ตะกั่วมีค่า ?????เท่ากับ 0.009 และ 0.65 มิลลิกรัมต่อลิตร ตามลำดับ ผลการศึกษาพิษรอง ?????เฉียบพลันปรากฏว่า? ไรน้ำแดงรุ่นที่? 1? ในสารละลายปรอท ความเข้มข้น ?????0.002? 0.003? และในสารละลายตะกั่ว ความเข้มข้น? 0.16 0.11 และ ?????0.06? มิลลิกรัมต่อลิตร ต่างก็มีจำนวนลูกต่ำกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญ ?????อย่างไรก็ตาม จำนวนลูกไรน้ำแดงเฉลี่ยของตัวเมียในรุ่นที่ 5 ในสารละลาย ?????ตะกั่วทุกระดับความเข้มข้น มีจำนวนเพิ่มขึ้นจนสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมี ?????นัยสำคัญ นอกจากนี้ยังพบว่าค่าความเข้มข้นของสารละลายปรอทและ ?????สารละลายตะกั่วที่ยอมรับได้ในแหล่งน้ำ (Maximum Acceptable ?????Toxicant Concentration) มีค่าเท่ากับ 0.001 และ 0.04 มิลลิกรัม ?????ต่อลิตรตามลำดับ