ศึกษาความเป็นพิษเฉียบพลันของเมททิลพาราไธออนที่ขนาดความ ?????เข้มข้น? 0.5-2.5? มิลลิกรัม/ลิตร? (ppm) ในปลากระพงขาว 10 กลุ่ม ?????พบว่าค่า LC(,50) ภายใน 96 ชั่วโมง เท่ากับ 1.48 ppm ในขณะที่ปลา ?????ได้รับสารเคมีกำจัดศัตรูพืช ปลาทุกกลุ่มแสดงอาการเป็นพิษออกมา โดยมี ?????อาการกระวนกระวาย กระโดดตัวเหนือน้ำ เคลื่อนไหวอย่างไม่มีทิศทาง ?????แน่นอน ปลาบางตัวโดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มที่มีความเข้มข้นสูงตายภายใน ?????6-24 ชั่วโมง ปลาที่รอดตายทุกกลุ่มจากการได้รับสารเคมีกำจัดศัตรูพืช ?????กินอาหารได้น้อยลง และยังแสดงอาการของความเป็นพิษ อัตราการตายของ ?????ปลาที่ได้รับสารเคมีกำจัดศัตรูพืชขึ้นกับความเข้มข้นที่ให้ เช่นเดียวกับที่ ?????สมรรถนะของเอ็นไซม์โฆลีนเอสเทอเรส โดยที่สมรรถนะของเอ็นไซม์โฆลีน ?????เอสเทอเรสในกล้ามเนื้อลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) ในกลุ่มที่ ?????ได้รับความเข้มข้นของเมททิลพาราไธออน 1.0-2.5 ppm ส่วนระดับโฆลีน ?????เอสเทอเรสในสมองลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) จากการศึกษาพิษของเมททิลพาราไธออนในขนาดที่ไม่ทำให้ปลาตายที่ ?????ขนาดความเข้มข้น? (0.05-0.2? ppm)เป็นเวลา? 7 วัน พบว่าปลาทุกตัว ?????แสดงอาการเป็นพิษออกมาเช่นกัน? และเริ่มมีอาการฟื้นตัวได้ในวันที่ 4 หลัง ?????จากสัมผัสกับสารเคมีกำจัดศัตรูพืช? ระดับเอ็นไซม์โฆลีนเอสเทอเรสในสมอง ?????ของปลาทุกกลุ่มลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ?(p<0.05) ในขณะที่ใน ?????กล้ามเนื้อลดลงอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ ผลจากการตรวจทางจุลพยาธิวิทยาในการศึกษาพิษเฉียบพลัน? พบว่า ?????เซลล์ตับและกล้ามเนื้อแสดงการตายของเซลล์? ในเซลล์เหงือกมีการรวมกัน ?????ของซี่เหงือก?? ในการศึกษาพิษในขนาดที่ไม่ทำให้ปลาตายพบว่าเซลล์เหงือก ?????ตับและกล้ามเนื้อเริ่มแสดงอาการตายหลังวันที่? 2 ของการสัมผัสและอาการ ?????รุนแรงเพิ่มตามขนาดเข้มข้นเมททิลพาราไธออนที่ใช้ในทั้ง 2 การศึกษา ผลการทดลองที่ได้จะเห็นว่าการวัดสมรรถนะของเอ็นไซม์โฆลีนเอส ?????เทอเรสในกล้ามเนื้อและสมองของปลากระพงขาวที่ลดลงไปอย่างมากใน ?????การศึกษาความเป็นพิษเฉียบพลัน? เนื่องจากสารเคมีกำจัดศัตรูพืชพวกเมททิล ?????พาราไธออน สามารถนำมาใช้เป็นตัวบ่งชี้ความเป็นพิษของสารเคมีกำจัดศัตรู ?????พืชที่มีผลต่อการยับยั้งเอ็นไซม์โฆลีนเอสเทอเรส