จากการอาศัยผลงานของ G. Ritzer and H.M. Trice และของ ติน ปรัชญพฤทธิ์ ผู้วิจัยได้ตั้งสมมุติฐานในการวิจัยไว้ว่า ภูมิหลังทางสังคมเศรษฐกิจมีความสัมพันธ์กับวิชาชีพนิยม ทั้งในแง่จุลภาคและมหภาคของผู้ประกอบอาชีพหนังสือพิมพ์ และผู้สอนวิชาชีพหนังสือพิมพ์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ได้แก่ ผู้ประกอบอาชีพหนังสือพิมพ์จำนวน 170 คน ผู้สอนวิชาชีพหนังสือพิมพ์ 60 คน และผู้อ่านจำนวน320 คน รวม 550 คน ในจำนวนนี้มีผู้ตอบแบบสอบถามกลับคืนมา 500 คนหรือคิดเป็นร้อยละ 90.9 และจากการพิจารณาถึงความถี่ ตารางคูณไขว้ และค่าไคสแควร์ พบว่า ตัวแปรต้น (ภูมิหลังทางสังคม เศรษฐกิจ) บางตัวแปรทั้งของผู้ประกอบการอาชีพหนังสือพิมพ์ และผู้สอนวิชาชีพหนังสือพิมพ์สามารถนำมาอธิบายระดับวิชาชีพนิยม ทั้งในแง่จุลภาคและมหาภาคได้ดีพอสมควร จากผลการวิจัยครั้งนี้ สะท้อนให้เห็นว่า ผู้ประกอบอาชีพหนังสือพิมพ์และผู้สอนวิชาชีพหนังสือพิมพ์ เป็นคนหนุ่มสาวและได้รับการศึกษาสูง นั่นย่อมหมายความว่า วิชาชีพนิยมและจรรยาบรรณหนังสือพิมพ์อยู่ในกำมือของบุคคลเหล่านี้ อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาในภาพรวม พบว่า บุคคลทั้งสองกลุ่มนี้มีวิชาชีพนิยมในแง่มหภาคต่ำ ส่วนจรรยาบรรณนั้น ผู้สอนวิชาชีพหนังสือพิมพ์มีระดับจรรยาบรรณสูงกว่าผู้ประกอบวิชาชีพหนังสือพิมพ์ ซึ่งน่าจะสรุปได้ว่าวิชาชีพนิยมและจรรยาบรรณ คงจะได้รับการดูแลให้ดีขึ้นจากบุคคลเหล่านี้เพราะทั้งสองกลุ่มล้วนแต่ตระหนักถึงความสำคัญ และมีความห่วงใยต่อวิชาชีพนิยมและจรรยาของตน กอรปทั้งได้รับแรงกดดันจากสาธารณชนและผู้อ่านด้วยและในท้ายที่สุดผู้วิจัยได้เรียกร้องให้มีการวิจัยซ้ำ เพื่อนำผลไปเป็นแนวทางการปฏิบัติภารกิจภายในกรอบและเนื้อหาของวิชาชีพนิยม และจรรยาบรรณต่อไปในอนาคต