การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างอำนาจความเชี่ยวชาญ ความเชื่ออำนาจภายในตน ภูมิหลังกับความพึงพอใจในงานของพยาบาล โรงพยาบาลศูนย์ สังกัดกระทรวงสาธารณสุข ศึกษาตัวพยากรณ์ความพึงพอใจในงานของพยาบาลประจำการ ตัวพยากรณ์คืออำนาจความเชี่ยวชาญ ความเชื่อภายในตน ประสบการณ์ในวิชาชีพ การเข้าร่วมโครงการวิชาการและการเข้าอบรมเฉพาะทางการพยาบาล ตัวอย่างประชากรที่ศึกษาเป็นพยาบาลวิชาชีพอยู่ในตำแหน่งพยาบาลประจำการในแผนกอายุรกรรม ศัลยกรรม ออร์โธปิดิกส์ กุมารเวชกรรม สูติกรรมนรีเวชกรรม โรงพยาบาลศูนย์ 9 แห่ง จำนวน 270 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นเอง ประกอบด้วยแบบวัดความพึงพอใจในงาน แบบวัดอำนาจความเชี่ยวชาญและแบบเชื่ออำนาจภายในตน มีค่าความเชื่อมั่น .88 ผลการวิจัยพบว่า 1. ค่าเฉลี่ยของความพึงพอใจในงานของพยาบาลอยู่ในระดับปานกลาง ค่าเฉลี่ยการแสดงออกถึงการใช้อำนาจความเชี่ยวชาญอยู่ในระดับปฏิบัติเป็นบางครั้ง และค่าเฉลี่ยความเชื่ออำนาจภายในตนอยู่ในระดับมาก 2. ความพึงพอใจในงานพยาบาลประจำการ มีความสัมพันธ์ทางบวก กับอำนาจความเชี่ยวชาญ และความเชื่ออำนาจควบคุมภายในตน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 3. อำนาจความเชี่ยวชาญของพยาบาลประจำการ มีความสัมพันธ์ทางบวกกับความเชื่ออำนาจภายในตน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001และมีความสัมพันธ์ทางบวกกับประสบการณ์ในวิชาชีพ อย่างมีนัยสำคัญทางบวกกับประสบการณ์ในวิชาชีพ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิตที่ระดับ .01 4. ประสบการณ์ในวิชาชีพ การอบรมเฉพาะทางการพยาบาลไม่มีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในงานของพยาบาลวิชาชีพ 5. ตัวแปรที่สำคัญที่สามรถร่วมกันพยากรณ์ความพึงพอใจในงานของพยาบาลวิชาชีพ คือ อำนาจความเชี่ยวชาญ ความเชื่ออำนาจภายในตน ซึ่งร่วมกันพยากรณ์ความพึงพอใจในงานพยาบาลประจำการได้ประมาณ ร้อยละ60.68 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 (R('2)=.6068)