การวิจัยครั้งนี้เพื่อศึกษาผลกระทบด้านจิตใจและสังคมของผู้ป่วยต้อหินชนิดเรื้อรัง และศึกษาผลกระทบด้านจิตใจจำแนกตาม เพศ อายุ ระยะเวลาการเจ็บป่วย และระดับการมองเห็น เป็นการวิจัยเชิงพรรณนาตัวอย่างเป็นผู้ป่วยต้อหินชนิดเรื้อรังจากโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ โรงพยาบาลรามาธิบดีและโรงพยาบาลราชวิถี จำนวน 90 ราย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามผลกระทบทางสังคมที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ร่วมกับแบบทดสอบสุขภาพจิต SCL - 90 บางส่วน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์โปรแกรม SPSS-x ผลการวิจัยพบว่า 1. ผู้ป่วยต้อหินชนิดเรื้อรังได้รับผลกระทบทางจิตใจและสังคมสูงกว่าประชากรปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ (...) เท่ากับ .001 2. เพศชายมีความวิตกกังวลสูงกว่าเพศหญิงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ (...) เท่ากับ .05 3. ผู้ป่วยต้อหินชนิดเรื้อรังที่มีอายุมากกว่า 60 ปี มีความรู้สึกซึมเศร้าและวิตกกังวลสูงกว่ากลุ่มที่มีอายุน้อยกว่า 60 ปี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ (...) เท่ากับ .001 4. ระยะเวลาการเจ็บป่วยไม่มีผลต่อความรู้สึกซึมเศร้าและความวิตกกังวล 5. ผู้ป่วยต้อหินชนิดเรื้อรังที่มีความพิการทางสายตา 2 ข้าง มีความรู้สึกซึมเศร้าและความวิตกกังวลสูงกว่า กลุ่มที่มีความพิการทางสายตา1 ข้าง และไม่มีความพิการทางสายตา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ (...)เท่ากับ .01