การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ ที่จะทำความเข้าใจเหตุผลทางกฎหมายตลอดจนแนวความคิดทฤษฎีต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับกฎหมายป้องกันการฉ้อฉลและสร้างราคาทรัพย์ ลักษณะของการกระทำรวมทั้งการบังคับในกฎหมาย โดยศึกษาจากประวัติศาสตร์ทางกฎหมายและพัฒนาการในเรื่องดังกล่าวของประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อนำมาเปรียบเทียบกับกฎหมายไทยในเรื่องเดียวกันนี้ โดยมีวัตถุประสงค์ที่จะหาแนวทางการบัญญัติกฎหมายสารบัญญัติที่สามารถบังคับใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพซึ่งการวิจัยนี้ได้แบ่งลักษณะของการกระทำความผิดในเรื่องดังกล่าวออกเป็น 2 ลักษณะอันได้แก่การฉ้อฉลและสร้างราคาโดยอาศัยข้อมูลประการหนึ่งกับการฉ้อฉลและสร้างราคาโดยการซื้อขายอีกประการหนึ่ง ผลของการวิจัยพบว่าการกระทำความผิดเกี่ยวกับการฉ้อฉล และสร้างราคาโดยอาศัยข้อมูลว่าสารและวิวัฒนาการของกฎหมายในเรื่องดังกล่าว มีความสัมพันธ์เกี่ยวเนื่องกับหลักการเปิดเผยข้อมูลในกฎหมายเกี่ยวกับหลักทรัพย์ค่อนข้างมาก ดังนั้นการกำหนดองค์ประกอบความผิดในเรื่องดังกล่าวจึงมีสิ่งที่ต้องคำนึ่งถึง 3 ประการกล่าวคือประการแรก จะต้องมีการแสดงออกให้เห็นถึงเจตนาหลอกลวงในการกระทำนั้นพอสมควร สอง ลักษณะของข้อมูลที่เข้าข่ายการกระทำความผิดจะต้องมีความเป็นสาระสำคัญต่อการตัดสินใจในการลงทุน และ สามขอบเขตการกระทำความผิดจะต้องเกี่ยวข้องกับการซื้อขายหลักทรัพย์เท่านั้น ซึ่งถึงแม้ว่าองค์ประกอบทั้งสามจะต้องตีความแบบกว้างและไม่จำกัด แต่ก็ถือเป็นขอบเขตที่จะใช้บังคับกฎหมาย ในขณะที่กฎหมาย เรื่องดังกล่าวในประเทศไทยมิได้ให้ความสำคัญต่อความเป็นสาระสำคัญของข้อมูล และขอบเขตของการกระทำเท่าที่ควร กล่าวคือกำหนดองค์ประกอบการกระทำความผิดไว้กว้างขวางครอบคุม และ คำนึงถึงผลของการกระทำในแง่ของความรู้สึกของบุคคลอื่นมากกว่าเจตนาและลักษณะของข้อมูลนั้นนอกจากนี้ ยังมิได้คำนึงด้วยว่าการกระทำดังกล่าวจะเกี่ยวข้องกับการซื้อขายหลักทรัพย์หรือไม่ ซึ่งกฎหมายในลักษณะดังกล่าวอาจก่อให้เกิดความสับสันในการบังคับใช้ และเป็นอุปสรรค์ต่อการส่งเสริมหลักการเปิดเผยข้อมูลในธุรกิจหลักทรัพย์ การวิจัยครั้งนี้ได้เสนอแนะแนวทางการแก้ไขปัญหาดังกล่าวไว้สองประการประการแรกคือการเน้นองค์ประกอบเกี่ยวกับ ข้อเท็จจริงที่เป็นสาระสำคัญ และองค์ประกอบเกี่ยวกับความเกี่ยวเนื่องกับการซื้อขาย ให้ชัดเจนขึ้น ส่วนข้อเสนอแนะอีกประการหนึ่งนั้น เนื่องจากการกระทำผิดที่เป็นการฉ้อฉลและสร้างราคาหลักทรัพย์เป็นเรื่องค่อนข้างใหม่ในประเทศไทยดังนั้น เพื่อให้เกิดความเข้าใจในเรื่องดังกล่าวและเป็นการป้องกันความเสียหายต่อสาธารณชน จึงควรให้คณะกรรมการหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์เป็นผู้มีอำนาจในการที่จะกำหนดลักษณะการกระทำที่อยู่ในข่ายของการฉ้อฉลหลอกลวงซึ่งต้องห้าม แต่ในส่วนของการกระทำผิดเกี่ยวกับการฉ้อฉล และสร้างราคาโดยการซื้อขายนั้น มีปัญหาที่ต่างกัน เนื่องจากสิ่งที่ทำให้การกระทำเป็นความผิดคือเจตนาหรือวัตถุประสงค์ของการซื้อขาย ซึ่งเป็นเรื่องภายในจิตใจของบุคคลที่พิสูจน์ยาก ดังนั้นจึงจำเป็นต้องกำหนดข้อสันนิษฐานวัตถุประสงค์ในการกระทำโดยการพิสูจน์ข้อเท็จจริงแวดล้อมบางประการ ซึ่งหลักกฎหมายไทยก็ได้บัญญัติในเรื่องนี้ไว้ โดยถือว่า การซื้อขายแบบจับคู่โดยตรง และการซื้อขายแบบไม่เปลี่ยนแปลงผู้รับประโยชน์ เป็นการซื้อขายโดยมีวัตถุประสงค์ในการสร้างราคา แต่แท้ที่จริงการซื้อขายในลักษณะดังกล่าว เป็นเพียงเครื่องช่วยให้บรรลุวัตถุประสงค์ ในการสร้างราคารอย่างหนึ่งเท่านั้นซึ่งอาจจะเกิดขึ้นเพื่อเหตุผลอื่นก็ได้ เช่น ความสะดวกในการซื้อขายรายใหญ่หรือเหตุผลทางบัญชี หรือทางภาษีอากร เป็นต้น จะเห็นได้จากที่แม้แต่ตลาดหลักทรัพย์ยังอนุญาติให้มีการซื้อขายแบบจับคู่ได้ในบางกรณี ดังนั้นผลของการกำหนดข้อสันนิษฐานของกฎหมายที่คลาดเคลื่อน ดังกล่าวจะนำไปสู่ปัญหาในแง่ของการบังคับใช้ ซึ่งในการแก้ไขปัญหาดังกล่าวการวิจัยได้เสนอแนะบทสันนิษฐานเจตนาในการสร้างราคา โดยพิสูจน์มูลเหตุจูงใจที่นอกจากจะมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับข้อเท็จจริงที่ต้องพิสูจน์แล้ว ยังสามารถทำให้เข้าใจวัตถุประสงค์ของบทบัญญัติในเรื่องนี้ชัดเจนขึ้นด้วย