ปัญหามลพิษทางน้ำในประเทศไทยนั้น เกิดจากแหล่งกำเนิดสำคัญ 3แหล่งด้วยกัน คือ ภาคชุมชน ภาคเกษตรกรรม และภาคอุตสาหกรรม ซึ่งมีวิธีการบำบัดมลพิษทางน้ำโดยเฉพาะ โดยภาคอุตสาหกรรมเป็นแหล่งกำเนิดมลพิษที่อาจส่งผลกระทบรุนแรงมากที่สุดจากแหล่งกำเนิดมลพิษทั้งสามประเภทหากเกิดการแพร่กระจายของมลพิษออกไปในทางนิติศาสตร์ สิ่งแวดล้อมถือเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ในขณะที่ในทางเศรษฐศาสตร์ ถือ เป็นสินค้าสาธารณะ (Public good) ซึ่งลักษณะสำคัญของทั้งสองสามสาขาก็คือไม่สามารถเรียกเก็บค่าใช้ประโยชน์จากการใช้สิ่งแวดล้อมได้ โดยผู้ใช้ประโยชน์จากสิ่งแวดล้อมจะผลักภาระดังกล่าวให้กับสังคมกลาย เป็นต้นทุนทางสังคม(Social cost) ซึ่งประชาชนต้องรับภาระร่วมกัน ผลจากลักษณะดังกล่าวทำให้มีการใช้สิ่งแวดล้อมจนเกินขีดความสามารถ ในการฟื้นฟูคุณภาพของสิ่งแวดล้อม ก่อให้เกิดการขยายตัวของปัญหามลพิษอย่างกว้างขวาง ปัญหาดังกล่าวอาจแก้ไขได้โดยการใช้หลักการทางเศรษฐศาสตร์ "ผู้ก่อมลพิษเป็นผู้จ่าย" (Polluter pays Principle) มาใช้ในทางกฎหมายโดยกำหนดให้ผู้ก่อมลพิษเป็นผู้รับภาระในค่าบำบัดน้ำเสีย ค่าทดแทนความเสียหายที่เกิดจากการแพร่กระจายมลพิษ และค่าใช้ประโยชน์ในสิ่งแวดล้อม