| ชื่อเรื่อง | : | การใช้เครื่องหมายการค้ากับสิทธิที่เกี่ยวกับเครื่องหมายการค้า |
| นักวิจัย | : | อดุล ทินะพงศ์ |
| คำค้น | : | TRADEMARK , USE OF TRADEMARK RIGHT , USE OF TRADEMARK |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2535 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082535000541 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อทำการศึกษาว่ากฎหมายไทยให้ความคุ้มครอง และยอมรับต่อการก่อตั้งสิทธิและรักษาสิทธิในเครื่องหมายการค้าจากการใช้หรือจะใช้เครื่องหมายการค้าเพียงใด และกฎหมายไทย ได้มีการกำหนดมาตรการป้องกันความสับสนของผู้บริโภคจากการใช้ หรือจะใช้เครื่องหมายการค้าให้มีประสิทธิภาพอย่างใด และสมควรทำการปรับปรุงแก้ไขบทบัญญัติในกฎหมายเพื่อให้ความคุ้มครอง และย่อมรับต่อการก่อตั้งสิทธิและรักษาสิทธิในเครื่องหมายการค้าของผู้ใช้โดยสุจริต และเพื่อป้องกันความสับสนของผู้บริโภคจากการใช้หรือจะใช้เครื่องหมายการค้าเช่นว่านั้นอย่างไรบ้าง ผลการวิจัยพบว่า ก. พระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ.2534ไม่มีบทบัญญัติที่ชัดเจนในเรื่องที่เกี่ยวกับข้อกำหนดที่ให้มีการใช้ว่าอย่างไรจึงจะเรียกว่า "ใช้" และอย่างไรจึงเรียกว่า "ไม่ได้ใช้" จึงควรมีการประกาศให้มีการใช้ข้อกำหนดต่อการใช้โดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ใช้อำนาจตามมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ.2534ในข้อกำหนดต่อการใช้ที่จะนำมาใช้บังคับควรมีความเป็นสากล เพื่อให้ต่างประเทศยอมรับถึงวิธีปฏิบัติ และแนวทางในการใช้เครื่องหมายการค้ามากขึ้นกว่าที่เป็นอยู่ในปัจจุบันนี้ ข. ภาระการพิสูจน์ถึงการใช้หรือไม่ใช้เครื่องหมายการค้ายังคงตกอยู่ที่ผู้ร้องขอให้มีการเพิกถอนเครื่องหมายการค้า ตามบทบัญญัติของพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า ทำให้การพัฒนาการเครื่องหมายการค้าในประเทศไทย ไม่เป็นไปตามกระแสของธุรกิจอันแท้จริงในปัจจุบันจึงควรมีการออกประกาศโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ให้มีการนำข้อกำหนดที่ให้มีการพิสูจน์ถึงการใช้ในระยะเวลาใดเวลาหนึ่ง และในเวลาที่มีการต่ออายุทะเบียนเครื่องหมายการค้ามาใช้บังคับ เพื่อเป็นการลดภาระในการพิสูจน์ของผู้ร้องขอให้มีการเพิกถอนเครื่องหมายการค้าลงและเพื่อเป็นการลดจำนวนคำร้องขอให้มีการเพิกถอนเครื่องหมายการค้าเพราะเหตุที่ไม่มีการใช้ลงตลอดไปจนถึงคดีประเภทนี้ในศาล และ ค. นโยบายในการใช้เครื่องหมายการค้าของผู้จดทะเบียนมีอยู่อย่างสับสนและแตกต่างกันก่อให้เกิดความสับสนต่อประชาชนผู้บริโภคและพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ.2534 ไม่มีบทบัญญัติโดยตรงในการให้ความคุ้มครองผู้บริโภคจากความสับสนเหล่านี้ ผู้จดทะเบียนและเจ้าของเครื่องหมายการค้าทั้งหลายควรมีนโยบายที่แน่ชัดในการบริหาร และจัดการเครื่องหมายการค้าของตนอย่างเหมาะสมเพื่อให้การใช้และจัดการเครื่องหมายการค้าเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ |
| บรรณานุกรม | : |
อดุล ทินะพงศ์ . (2535). การใช้เครื่องหมายการค้ากับสิทธิที่เกี่ยวกับเครื่องหมายการค้า.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. อดุล ทินะพงศ์ . 2535. "การใช้เครื่องหมายการค้ากับสิทธิที่เกี่ยวกับเครื่องหมายการค้า".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. อดุล ทินะพงศ์ . "การใช้เครื่องหมายการค้ากับสิทธิที่เกี่ยวกับเครื่องหมายการค้า."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2535. Print. อดุล ทินะพงศ์ . การใช้เครื่องหมายการค้ากับสิทธิที่เกี่ยวกับเครื่องหมายการค้า. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2535.
|
