การศึกษาการบำบัดกากของเหลวกัมมันตรังสีระดับต่ำของซีเซียม-137 และเทคนิเซียม-99 โดยใช้สารแลกเปลี่ยนชนิดอนินทรียสาร มีจุดมุ่งหมายที่จะคัดเลือกสารแลกเปลี่ยนไอออนที่มีราคาไม่แพงและเหมาะสมในการแปรสภาพกากเป็นผลิตภัณฑ์กากที่เหมาะกับการทิ้งกากโดยถาวร โดยการหาประสิทธิภาพการดูดจับซีเซียม-137 และเทคนิเซียม-99 ซึ่งมีการทดลองหาสภาวะต่าง ๆ ได้แก่ สภาพความเป็นกรด ด่าง เวลา อุณหภูมิ และปริมาณของสารแลกเปลี่ยนไอออนที่เหมาะสม สารแลกเปลี่ยนไอออนที่ใช้ทดลองได้แก่ สารจากธรรมชาติ เช่น เบนโทไนท์ เกาโอลิไนท์ ทราย ดินปนทรายและสารที่สังเคราะห์ขึ้น เช่น ไทเทเนียมไดออกไซด์ ซีโอไลท์ แอนติโมนีเพนทรอกไซด์ และไฮเดท-แอนติโมนีเพนทรอกไซด์ (HAP) ทั้งยังศึกษากรรมวิธีเบื้องต้นในการแปรสภาพผลิตภัณฑ์กากโดยการผนึกกากด้วยซีมนต์รวมทั้งศึกษาการตรวจสอบคุณสมบัติเบื้องต้นของผลิตภัณฑ์กาก เช่นการทดสอบเสถียรภาพเชิงฟิสิกส์ การทนแรงอัดและการถูกชะล้างของสารรังสี ผลการทดลองปรากฏว่า สารที่ดูดจับซีเซียม-137 ได้ดี ได้แก่ซีโอไลท์ เกาโอลิไนท์ แอนติโมนีเพนทรอกไซด์ ดินปูนทราย ทราย และ HAPโดยมีประสิทธิภาพการดูดจับร้อยละ 99, 98, 88, 87,86, 85 ตามลำดับที่อุณหภูมิ 25-50 องศาเซลเซียส ค่าความเป็นกรด-ด่าง 3-9 และเวลาที่เหมาะสม 10-20 นาที ส่วนสารที่ดูดจับเทคนิเซียม-99 ได้มีที่สุดคือแอนติโมนีเพนทรอกไซด์ มีประสิทธิภาพการดูดจับร้อยละ 80-90 ที่อุณหภูมิ 25องศาเซลเซียส ค่าความเป็นกรด-ด่าง 1-9 และใช้เวลา 5 วันการทดลองผนึกกากด้วยซีเมนต์และทดสอบคุณสมบัติเบื้องต้นทางเสถียรภาพเชิงฟิสิกส์และการทนแรงอัดพบว่า ทุกตัวอย่างมีความเป็นเนื้อเดียวกัน ร้อยละของน้ำหนักที่หายไปในช่วงเวลาบ่ม 28 วัน สำหรับเบนโทไนท์ เกาโอลิไนท์ซีโอไลท์ ไทเทเนียมไดออกไซด์และทราย อยู่ในช่วง 7-15, 2-6, 6-19,3-10 และ 4-5 ตามลำดับ ส่วนการทนแรงอัดเพื่อให้ได้ผลิตภัณฑ์ที่ทนทานซึ่งในที่นี้ได้กำหนดค่าการทนแรงอัดไม่น้อยกว่า 150 กิโลกรัมต่อตารางเซนติเมตร พบว่าอัตราส่วนกาก/ปูนซีเมนต์ที่เหมาะสม สำหรับเบนโทไนท์เกาโอลิไนท์ ซีโอไลท์ ไทเทเนียมไดออกไซด์ และทราย มีค่าร้อยละ 19, 24,25, 45 และ 54 ตามลำดับ การศึกษาเบื้องต้นการถูกชะล้างของสารรังสีซีเซียม-137 ใช้ช่วงเวลา 11 วัน โดยทดลองเฉพาะเกาโอลิไนท์ พบว่าอัตราการถูกชะล้างอยู่ในช่วง 10-3 กรัมต่อตารางเซนติเมตรต่อวัน